ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦٩ - با رياكارى و شهرت پرستى اعمال خود را تباه نسازيم

( إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخادِعُونَ الله وَهُوَ خادِعُهُمْ وَإِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى يُراؤُنَ النَّاسَ وَلا يَذْكُرُونَ الله إِلَّا قَلِيلًا ) [١] ( مردم منافق در صدد فريب دادن خدا برمى آيند ، خداوند فريب آنانرا بخودشان برميگرداند . وقتى كه بنماز بايستند ، با كسالت و ملالت خاطر مى ايستند ، و به مردم رياكارى ميكنند و خدا را جز اندكى بياد نمى آورند . ) در اين آيه رياكارى صريحا از اوصاف منافقين شمرده شده است كه يكى از اوصاف آنان در صدد فريب دادن خدا بر آمدن است .
( فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ . الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ . الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ . وَيَمْنَعُونَ الْماعُونَ ) . [٢] ( و اى بر آن نمازگذاران كه در نمازشان به سهو دچار ميشوند ( مسامحه مى ورزند ) و آنانكه ريا ميكنند و مردم را از زكات يا هر گونه وسيلهء رفع احتياجات معيشت ممنوع مى سازند ) .
كلمهء ويل تهديد سختى را در بردارد كه از عذاب الهى كه در انتظار رياكاران است ، خبر مى دهد .
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالأَذى كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَه رِئاءَ النَّاسِ وَلا يُؤْمِنُ بِالله وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَمَثَلُه كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْه تُرابٌ فَأَصابَه وابِلٌ فَتَرَكَه صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَالله لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ) [٣] . ( اى مردم كه ايمان آورده‌ايد ، بخششها و احسانهاى خود را با منت و اذيت كردن نيازمندان ، باطل نسازيد ، چونان مردمى كه مال خود را براى رياكارى و نشان دادن به مردم صرف ميكنند و به خدا و روز آخرت ايمان نمى آورند . مثل اين رياكار مثل سنگ صاف است كه خاكى روى آن

[١] النساء آيهء ١٤٢
[٢] الماعون آيهء ٥ تا ٨
[٣] البقرة آيهء ٢٦٤ .