ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٤ - شايستگى امير المؤمنين عليه السلام براى مردم از ديگران

پيامبر معرفى شده است . همچنان كه اين آيه برترى او را بر تمام انبياء و مرسلين و ملائكه اثبات مى كند ، اولويت او را بر نفسهاى مردم از خودشان نيز اثبات مى نمايد .
اين مسئله يك مطلب تعبدى محض نيست ، بلكه عقل سليمى كه آلوده به زشتىها و كثافات نفس حيوانى نشده است ، با كمال روشنى حكم مى كند كه شخصيتى كه از همه جهات حقيقت و مختصات انسانها را مى شناسد و همهء مصالح و مفاسد آنان را بهتر از خودشان مى داند قطعا موضوعات و مسائل حيات مادى و معنوى آن انسانها را بهتر و عالىتر درك مى كند ، در نتيجه چنين شخصيتى كه قطعا از يك جنبهء الهى برخوردار است به حاكميت در بارهء حيات مادى و معنوى آنان اولويت دارد .
علت دوم - شايستگى اداره شئون اجتماعى مردم است ، زيرا امير المؤمنين عليه السلام به اضافهء نصوص قطعى كه از پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم در برترى امير المؤمنين و شايستگى او براى زمامدارى بر جوامع انسانى ، ثابت شده است ، از عاليترين انتخاب براى زمامدارى از طرف عموم مردم باستثناى بعضى از نا آشنايان با اصول و ارزشهاى انسان الهى برخوردار گشته است . حتى بعضى از تحليل گران تاريخ سياسى صدر اسلام را عقيده بر آنست كه در تاريخ بشرى از نظر اشتياق شديد و خلوص و آگاهى انتخاب كنندگان ، هيچ انتخابى به پايهء انتخابى نمى رسد كه براى زمامدارى امير المؤمنين عليه السلام صورت گرفته است . بنا بر اين ، امير المؤمنين عليه السلام شايسته ترين انسانها براى اصلاح حال و توجيه حيات آنان بوده است .