روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٩٢ - روزشمار جنگ چهارشنبه ٢١ مرداد ١٣٦٠ ١١ شوال ١٤٠١ ١٢ اوت ١٩٨١

الحریه می افزاید: برنامه شورای همکاری کشورهای عربی حوزه خلیج فارس ایجاد یک سیستم امنیتی مشترک در قبال اثرات انقلاب اسلامی ایران در منطقه است. اعضای این شورا

با عدم پذیرش عراق نمی خواهند خود را وارد مشکلات جنگ کنند، چون پذیرش عراق سبب می شود که آنها نیز رودرروی ایران قرار گیرند که این امر به صلاح آنها نیست. همچنین آنها از نتایج آینده جنگ بیم دارند، چون اگر جنگ به سود ایران تمام شود، برای آنها یک فاجعه است و اگر به سود عراق پایان گیرد، صدام بیش ازپیش مغرور شده و به آنها زور خواهد گفت.

به نوشته الحریه، صدام با درخواست تسهیلات نظامی از کویت مبنی بر اختصاص دادن قسمتی از جزیره بوبیان به نیروهای دریایی عراق می خواهد کویت را نیز وارد جنگ با ایران کند. الحریه نوشته است: گرچه کویت از شروع آتش جنگ با ایران خوش بین است، ولی نمی تواند انتقال آتش جنگ به کشورش را پذیرا باشد؛ ناچار صدام برای تحت فشار قراردادن کویت به [پذیرش] خواسته هایش ازطریق دیگری وارد شده، چند بمب در کویت منفجر کرد.

الحریه در پایان نوشته است: انگیزه عمل اخیر صدام از نیاز شدید وی به پول سرچشمه می گیرد، چون قادسیه صدام شکست خورده است؛ دیگر نه جزیره بوبیان برای وی فایده دارد و نه عضویت در شورای همکاری کشورهای عربی حوزه خلیج فارس.»[١]

١

دومین و آخرین گروه از فرانسویان مقیم ایران به دستور رئیس جمهور فرانسه، تهران را به مقصد پاریس ترک کردند. دولت فرانسه این اقدام را به معنی قطع روابط دیپلماتیک با ایران ندانست. این درحالی است که بسیاری از اتباع فرانسوی از این تصمیم پاریس ناراضی اند.

ژاک فورنیه نماینده رئیس جمهور فرانسه در مناقشات اخیر با ایران، درمورد روابط ایران و فرانسه گفت: «به هیچ وجه مسئله قطع روابط دیپلماتیک با ایران مطرح نیست و سفارت فرانسه در تهران همچنان باز خواهد ماند.» سفیر فرانسه در تهران نیز اعلام کرد: «با بازگشت فرانسویان از ایران، ما حلقه های زنجیر بحران را درهم شکستیم و شانس ازسرگیری روابط با ایران را تضمین کردیم.» وی افزود: «ایران و فرانسه مایل اند به دوران روزهای خوب در روابط دو کشور بازگردند.»[٢]

روزنامه لوکوتیدین دوپاری نیز برخلاف گذشته که از وضعیت فرانسویان در تهران و امکان تکرار ماجرای گروگان گیری سفارت امریکا در تهران، به شدت ابراز نگرانی می کرد، با یادآوری اینکه بعد از انقلاب اسلامی ایران، فرانسه تنها کشور غربی ای به شمار می آید که تاحدی

[١] همان، ص١٦.

[٢] همان، ص١؛ و - روزنامه اطلاعات، ٢٢/٥/١٣٦٠، ص٢.