نیروهای خودی پس از کسب آمادگی مجدد در ساعت ١٥ روز دوم عملیات، به نیروهای عراق در شرق پل حفار حمله کرده و پس از یک درگیری شدید که تا ساعت ١٧ طول کشید، این سرپل را به طور کامل به تصرف خود درآوردند. باقیمانده نیروهای عراقی با به جاگذاشتن بسیاری از تجهیزات خود، ازطریق این پل به غرب رودخانه گریختند و نیروهای سپاه پاسداران پس از دستیابی به پل آن را منهدم کردند و در ساحل شرقی کارون خط دفاعی تشکیل دادند و بدین ترتیب، آبادان پس از ٣٤٩ روز از محاصره خارج شد. در جریان این عملیات، حدود ٢٠٠٠ عراقی کشته یا زخمی شدند؛ ٩٠ تانک و نفربر، ١٠٠ خودرو و ٢ پل روی کارون و چندین انبار مهمات منهدم گردید؛ حدود ١٧٠٠ عراقی اسیر شدند و ١٦٠ تانک و نفربر، ٤٠ خودرو، ٣٠ دستگاه لودر و یک آتشبار ٦ قبضه ای توپ، ٢٥ قبضه تفنگ ١٠٦ میلی متری، ضدهوایی و خمپاره های مختلف به غنیمت گرفته شد.

ساعاتی پس از شکست کامل عراق، یک سخنگوی ارتش عراق از عقب نشینی نیروهای این کشور خبر داد. وی در سخنان خود کوشید سنگینی این شکست را در میان جملات و ادبیات به کاررفته پنهان کند و شکست نیروهای عراقی را "تصمیم فرماندهی کل ارتش عراق" و "تاکتیک نظامی" جلوه دهد.

خبر پیروزی عملیات ثامن الائمه(ع) بازتاب وسیعی در کشور داشت: برگزاری راه پیمایی، اقامه نماز شکر در مساجد و حسینیه ها و پخش شیرینی و شربت و نقل، سردادن فریاد الله اکبر در بام منازل و... نمونه هایی از ابراز احساسات مردم در سراسر کشور بود. با قطعی شدن موفقیت عملیات، سرتیپ فلاحی، سرتیپ ظهیرنژاد و محسن رضایی پیام های تبریکی به امام خمینی مخابره کردند. ایشان نیز در پاسخ، از ارتش، سپاه و همه نیروهای مسلح تقدیر و تشکر کردند.

وقوع یک حادثه تلخ روز پس از عملیات ثامن الائمه (ع) از حلاوت و شیرینی پیروزی عملیات کاست، براثر سقوط هواپیمای حامل تعدادی از فرماندهان ارشد نظامی سپاه و ارتش که از عملیات ثامن الائمه (ع) بازمی گشتند، سرتیپ ولی الله فلاحی جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش، سرهنگ موسی نامجو وزیر دفاع و نماینده امام در شورای عالی دفاع، سرهنگ جواد فکوری مشاور ستاد مشترک ارتش و فرمانده قبلی نیروی هوایی ارتش، یوسف کلاهدوز قائم مقام سپاه پاسداران و محمد جهان آرا فرمانده سپاه خرمشهر و تعدادی دیگر از سرنشینان هواپیما به شهادت رسیدند.

عملیات های هوایی ایران

در طول این دوره، چند عملیات هوایی توسط نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و با هدف ایجاد اختلال در روند صادرات نفت عراق انجام شد. بمباران سکوهای نفتی البکر و العمیه در دو نوبت (٦ مرداد و ٢٥ شهریور ١٣٦٠)؛ بمباران تلمبه خانه و تأسیسات نفتی تکریت