روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢٦ - مقدمه
همچنین توانستند تا ساعت ١٠ صبح خاکریز دوم دشمن را تصرف کرده، حدود ١٥٠ نظامی عراقی را در این منطقه به اسارت بگیرند.
در جبهه فیاضیه (جبهه جنوبی) هم رزمندگان در ساعت ١ بامداد، در ٣ محور وارد عمل شدند، اما با مقاومت نیروهای عراقی روبه رو شدند. از دلایل واکنش شدید عراقی ها، فاصله نسبتاً کوتاه (٥ کیلومتری) خط اول عراق با هدف اصلی این جبهه؛ یعنی پل حفار بود، لذا دشمن کوشید با تمام توان از حرکت نیروهای ایرانی به عمق منطقه خود و دسترسی به این پل جلوگیری کند. با ادامه تلاش نیروهای خودی، ساعت ٣:٣٠ صبح در محور حاشیه کارون، فقط خاکریز اول عراقی ها سقوط کرد و در وسط، نیروها به خاکریز اول رسیدند، اما به دلیل برخورد با میدان مین و آتش دشمن متوقف شدند. در محور سمت راست نیز به دلیل تعلل تانک های خودی، نیروها ساعت ٥ صبح، به خاکریز عراقی ها رسیدند. بنابراین، تا رسیدن نیروهای محور دارخوین (شمال منطقه عملیات) به پل قصبه و تصرف آن، تغییری در این جبهه حاصل نشد.
در نخستین ساعات پس از روشنایی هوا، غیراز جبهه جنوبی عملیات (فیاضیه)، سازمان ارتش عراق در اغلب قسمت های زمین شرق کارون دچار درهم ریختگی شد. نیروهای جبهه دارخوین ساعت ١٠ صبح، بخشی از پل قصبه در ساحل شرقی کارون را منفجر کردند. واحد مهندسی نیز قسمت هایی از خاکریز حاشیه این رودخانه را تقویت کرد. سایر نیروها هم علاوه بر تقویت خطوط پدافندی، به پاک سازی مناطق تصرف شده پرداختند و تا ساعت ١١ صبح، حدود ٧٠٠ تن از نظامیان عراقی را به اسارت درآوردند.
ارتش عراق در منطقه پل حفار، حدود ساعت ١٠ توانست یک گردان تانک را ازطریق این پل به عقب ببرد. باتوجه به تصرف پل قصبه و انهدام آن از صبح روز اول، پل حفار کانون توجه و اقدامات نیروهای خودی و دشمن قرار گرفت. نیروهای جبهه دارخوین تا ساعت ١٢، خود را به ٧٠٠ تا ١٠٠٠ متری شمال پل حفار رسانده و در آنجا به پدافند پرداختند. در همین حال، نیروهای جبهه فیاضیه نیز حدود ٣ کیلومتری جنوب این پل قرار داشتند. در ادامه، ٢ پاتک دیگر عراق شکست خورد و نیروهای خودی از جبهه شمالی و جنوبی ضمن الحاق با یکدیگر در فاصله کمی از پل حفار به پدافند پرداخته و عراق نیز تا پایان روز اول، فقط یک سرپل کوچک در شرق کارون را حفظ کرد و این وضعیت به شکل نسبتاً ثابتی تا پایان روز ادامه یافت.
در دومین روز عملیات ثامن الائمه(ع)، عراق که به دلیل نداشتن یک محور مواصلاتی مطمئن در دو سوی رودخانه کارون، تاحد زیادی امید خود را برای یک اقدام اساسی در شرق رودخانه از دست داده بود، باتوجه به احتمال حضور نیروهای ایرانی در غرب رودخانه کارون، برای حفاظت از بصره، حداقل ١٠ تیپ زرهی و مکانیزه را که فاقد هرگونه مواضع و رده های دفاعی بودند، وارد این منطقه کرد. اولین پاتک عراق در صبح با شکست مواجه شد. تلاش مجدد عراق با تجمع ٣٠ تا ٤٠ تانک در