در همین حال، شاهپور بختیار نیز در مصاحبه با روزنامه لومتن که گرایش های سوسیالیستی دارد مخالفت خود را با تشکیل دولت در تبعید ازجانب بنی صدر اعلام کرد و گفت: «اگر این کار در شرایطی به این وخامت انجام نمی شد حتی می توانست بسیار سرگرم کننده و مضحک باشد.» خبرگزاری یونایتدپرس با اعلام این خبر افزود: «ارگان حزب کمونیست فرانسه نیز در مطلبی دراین باره نوشت بنی صدر و رجوی قول خود مبنی بر عدم فعالیت سیاسی را زیر پا گذاشته اند.»[٢]

ضمیمه گزارش١٠٢٤: وضعیت سیاسی کشور در فاصله انفجار دفتر نخست وزیری تا برگزاری سومین دوره انتخابات ریاست جمهوری و تدابیر مسئولان نظام برای عبور از این شرایط بحرانی

پس از حادثه انفجار در ساختمان نخست وزیری و شهادت محمدعلی رجایی رئیس جمهور و دکتر محمدجواد باهنر نخست وزیر، بلافاصله اقدامات مسئولان جمهوری اسلامی ایران برای پرکردن خلأ ایجادشده در نظام اجرایی کشور آغاز شد و شورای موقت ریاست جمهوری، اداره امور کشور را برعهده گرفت. بعد از رأی تمایل مجلس به نخست وزیر معرفی شده ازسوی این شورا در صبح روز ١١ شهریور ١٣٦٠ و سپس دادن رأی اعتماد در بعدازظهر همان روز به کابینه، این خلأ به طور موقت رفع شد. پس از آن، موضوع برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در دستور کار مسئولان ارشد کشور قرار گرفت و پس از یک ماه، کشور آماده اجرای انتخابات در روز جمعه ١٠ مهر ١٣٦٠ شد.

یادداشت های آقای هاشمی رفسنجانی در کتاب عبور از بحران در حدفاصل ١٥ شهریور ١٣٦٠ تا آستانه انتخابات، بیان کننده وضعیت کشور در این روزها و ظرفیت بالای نظام در حل این بحران است:

- یکشنبه ١٥ شهریور: «ساعت پنج و نیم، در جلسه شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی در مجلس شرکت کردم. بحث درباره قائم مقام دبیرکل بود که به هفته بعد موکول شد. درباره انتخابات ریاست جمهوری هم بحث کردیم. نظرشان این شد که انتخابات، به موقع خود انجام بشود. دکتر [عباس] شیبانی خود را لایق تر می دانست. حزب، آقایان [آیت الله] خامنه ای، عسگراولادی و پرورش را پیشنهاد کرد.

سپس بعد از نماز مغرب و عشا، در جلسه مشورتی با حضور آقایان [آیت الله] خامنه ای، مهدوی [کنی]، [موسوی] اردبیلی، احمدآقا و [بهزاد] نبوی شرکت کردم. درباره رئیس جمهوری آینده و انتخابات بحث کردیم. تصمیم شد اعلام انتخابات کنیم.»[٣]

- چهارشنبه ١٨ شهریور: «جلسه شورای مرکزی حزب هم در کتابخانه مجلس منعقد شد. درباره ریاست جمهوری بحث شد و باز قرار شد، تعقیب کنیم که امام با روحانی بودن رئیس جمهور موافقت کنند، زیرا کاندیدایی که رأی طبیعی داشته باشد از غیر روحانیون نداریم. ... قرار شد با امام مذاکره کنیم که بپذیرند رئیس جمهور روحانی بتواند باشد اکثر دوستان با نظر امام موافق نیستند و می گویند رئیس جمهور روحانی باشد بهتر است. با احمدآقا صحبت کردم که با امام صحبت کنند.»[٤]

پنجشنبه ١٩ شهریور: «برای ساعت ١١ با آقای [آیت الله] خامنه ای و احمدآقا در دفتر امام به خاطر بحث در موضوع ریاست جمهوری آینده قرار گذاشته بودیم. احمدآقا اطلاع داد که امام به طور اصولی با روحانی بودن موافقت کرده اند. همراه آقای [آیت الله] خامنه ای و احمدآقا به حضور امام رفتیم. قبل از ما هم آقای [موسوی] اردبیلی رفته بودند و همین مطلب را مطرح کرده بودند. امام صریحاً موافقت کردند، ولی گفتند چون اضطرار است و افراد دیگر که مطرح اند، رأی طبیعی ندارند، می پذیرند. ... در همان دفتر امام با احمدآقا و آقای [آیت الله] خامنه ای، درباره رئیس جمهور صحبت کردیم. بیشتر آقای [آیت الله]

[١] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٩٦، ١١/٧/١٣٦٠، ص٨، پاریس - خبرگزاری فرانسه، ١٠/٧/١٣٦٠.

[٢] همان، پاریس - یونایتدپرس، ١٠/٧/١٣٦٠.

[٣] اکبر هاشمی رفسنجانی، عبور از بحران (کارنامه و خاطرات سال ١٣٦٠)، به اهتمام یاسر هاشمی، تهران: نشر معارف انقلاب، چاپ نهم، ١٣٨٦، ص٢٢٨.

[٤] همان، ص٢٣٠.