عواملی بود که شرایط را برای قیام امام حسین ( ع ) مساعد می‌کرد . گذشته‌ از این ، وضع یزید با وضع معاویه فرق می‌کرد . معاویه در لباس نفاق کار می‌کرد ، یزید در لباس کفر ، معاویه لااقل روی کارهایش سرپوش می‌گذاشت ، علنا شراب نمی‌خورد ، علنا سگ بازی نمی‌کرد ، صورت ظاهر را حفظ می‌کرد ، ولی یزید جوانی بود دیوانه و پرده در که حساب موقعیت خودش را نمی‌کرد که هر چه هست بالاخره مردم او را خلیفه پیغمبر می‌دانند . اینقدر شراب‌ می‌خورد تا مست می‌شد و در حضور جمعیت به پیغمبر ناسزا می‌گفت . واقعا اگر قضایای کربلا نبود و امام حسین قیام نمی‌کرد و سبب نمی‌شد که یزید از بین برود و او همان بیست سالی را که معاویه خلیفه بود خلافت می‌کرد ، اصلا حوزه اسلام منقرض می‌شد . پس شرایط زمان خیلی فرق می‌کند . بنابراین امام‌ حسن همان برنامه را اجرا کرد که امام حسین اجرا کرد و امام حسین همان‌ برنامه را اجرا کرد که امام حسن اجرا کرد ، فقط شکل کارشان با هم فرق‌ داشت ، ولی روح هر دو یکی بود . این بود دو مثالی که خواستم در این‌ زمینه عرض کرده باشم .