پس باید روزه را برداریم ، افراطی و جاهل می‌باشند .
تفریط کارها برعکس ، جمود و خشکی به خرج می‌دهند و روی مسائلی که اسلام‌ هیچ راضی نیست ایستادگی می‌کنند . خطر جمود از خطر جهالت کمتر نیست .
دین ، اعتدال لازم دارد . در مسئله انطباق با مقتضیات زمان همانطور که‌ نباید جهات عمری و بورقیبه‌ای را پیش کشید و در دین دخل و تصرف کرد به‌ بهانه اینکه زمان اینجور و آنجور شده است ، همچنین نباید به نام دین روی‌ موضوعاتی که اساسا ریشه‌ای ندارند تکیه کرد . مثلا پا را به یک کفش بکنیم‌ و بگوئیم بچه که می‌خواهد درس بخواند باید حتما از عمه جزو شروع به کار بکند تا با سواد بشود . مگر این را پیغمبر و امام گفته است که بچه هر موقع خواست درس را شروع بکند از عمه جزو شروع بکند ؟ اتفاقا این کار بدی است برای اینکه احترام قرآن را از بین برده است . ما خودمان خوانده‌ ایم و دیگران را هم دیده‌ایم . بچه‌هائی که پاکی نمی‌فهمند ، تا یک عمه جزو را می‌خوانند چندین بار آن را تکه تکه می‌کنند . از طرف دیگر نباید کنار گذاشتن عمه جزو بهانه‌ای باشد برای اینکه بچه با قرآن آشنا نشود . اینجا است که ممکن است بچه تا کلاس دوازده برسد ، تمام درسها را بلد باشد مگر قرآن را . آن جمود است و این جهالت . امت معتدل باشید ، نه جاهل باشید نه جامد . امیرالمؤمنین فرمود : « الیمین و الشمال مضله ، و الطریق‌ الوسطی هی الجاده » [١] .

[١] نهج البلاغه ، خطبه . ١٦