اسلام و مقتضیات زمان 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٨٦
اگر فاسق باشند پانصد سال . این ابوالفضل گلپایگانی که از آن شیادهای درجه اول است ، بعد میگوید این حدیث پیغمبر راست است ، چرا ؟ برای اینکه این امت که فاسق شد ، صالح بود و هزار سال هم بیشتر عمر نکرد زیرا تا سنه ٢٦٠ که سال رحلت حضرت امام حسن عسکری است ، دوره نزول وحی است چون ائمه هم همان وحی را بیان میکردند . این دوره ، به اصطلاح همان دوره انبساط اسلام است . از زمان وفات امام حسن عسکری باید گفت که عمر امت شروع میشود ، همان سال ، سال تولد امت است . از زمان وفات امام حسن عسکری که آغاز عمر امت است ، از ٢٦٠ که هزار سال بگذرد چقدر میشود ؟ میشود ١٢٦٠ سال ظهور " باب " . پس پیغمبر فرمود که اگر امت من صالح باشد هزار سال عمر میکند یعنی بعد از هزار سال کس دیگری دینی آورده دین مرا منسوخ میکند ، و اگر فاسق باشد ٥٠٠ سال . برای اینکه این حدیث را پیدا کنم اول خودم " بحار " را گشتم ، پیدا نکردم . دیدم آقا میرزا ابوطالب دو سه ورق درباره این حدیث توجیه میکند و میخواهد به گلپایگانی جواب بدهد . باور کرده که چنین حدیثی وجود دارد . چون در کتاب گلپایگانی دیده ، باور نکرده که این را گلپایگانی از خودش جعل کرده باشد . من هر چه گشتم دیدم چنین چیزی پیدا نمیشود . یک چیزی دیدم در " بحار " از کعب الاحبار نه از پیغمبر ، آنهم به یک عبارت دیگر که در زمان مهدی ( ع ) ، در زمان رجعت ، افراد مردم اگر آدمهای خوبی باشند هر کدام هزار سال عمر میکنند و اگر آدمهای بدی باشند پانصد سال . این حدیث را کعب الاحبار گفته و درباره آدمها هم