اکثریت یک پسندی دارند ، کاری را انجام می‌دهند . به خودش جرأت نمی‌دهد که ممکن است که اکثریت اشتباه کرده باشد و اقلیت اشتباه نکرده باشد .
باز قصه دیگری یادم آمد : یادم هست در جلسه‌ای به مناسبتی این بحث شد که‌ عالم بزرگی در یک محاسبه ، به حساب ابجد پرداخته است . من آنجا انتقاد کردم که هرگز دنبال این حرفها نروید . اینکه می‌گویند « انا من المجرمون‌ منتقمون »به حساب ابجد ابوبکر و عثمان در می‌آید ، یا مثلا اسم فلان شهر با اسم حسن به حروف ابجد یکی در می‌آید پس حسن باید در آن شهر باشد ، اینها یک چیزهائی است که پایه ندارد . یک نفر که آنجا نشسته بود و بسیار شریف بود گفت نه آقا . گفتم آقا همینجور است . گفت نه آقا ، چون من یک قضیه‌ای دارم : در فلان سال در فلان شهر بودیم . در آنجا بزرگانی‌ از علما بودند ، اسم برد . یک کسی آمد حساب کرد راجع به ظهور حضرت‌ حجت . آیه : « ان الارض یرثها عبادی الصالحون »[١] منطبق می‌شد با سال‌ . ١٣٦١ چون دیدم او در مجلسی بوده است که در آن بزرگانی بوده‌اند و . . .
[٢] .
یک تفسیر دیگر نیز برای مقتضیات زمان می‌شود و آن اینکه تقاضای زمان‌ به معنای اینست که احتیاجات واقعی در [ طول ] زمان تغییر می‌کند ، آنوقت احتیاجی که بشر در هر زمان دارد یک نوع تقاضا می‌کند .
می‌دانید که محور فعالیت بشر احتیاج است . یعنی خدا

[١] سوره انبیاء ، آیه . ١٠٥ [٢] [ متن پیاده شده از نوار به همین صورت است ] .