اسلام و مقتضیات زمان 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٠
روی شخص نیست . بحث روی قانون است . قرآن قانون است . اگر کسی بگوید
کاغذهایی که خطوط و آیات قرآن روی آن نوشته شده است کهنه نمیشود ، ما
میگوئیم نه ، کاغذ جسم است و کهنه میشود ولی قرآن حقایق را بیان میکند ،
قوانین را بیان میکند و این دیگر کهنگی پذیر نیست . قانون که جسم نیست
. جسم کهنه و فانی میشود ولی قانون اگر حقیقت باشد یعنی مطابق با واقع
باشد همیشه باقی است و اگر مطابق با واقع نباشد از اول هم درست نبوده
است . به هر حال مانعی ندارد که بشر یک سلسله قوانین داشته باشد که
اینها برای همیشه ثابت و باقی بماند .
پس کهنه شدن اجسام را ما هم قبول داریم . قرآن میگوید : « کل من علیها
فان »[١] و یا : « اذا الشمس کورت و اذا النجوم انکدرت »[٢]
روزی که خورشید پیر میشود ، روزی که ستارگان پیر میشوند . دریا دیگر به
شکل دریا نیست . آری ، قرآن هم میگوید هیچ جسمی از اجسام این عالم
ابدیت ندارد ولی بحث ما درباره اجسام نیست . بحث ما درباره قانون
است . حرف ما اینست که بشر یک سلسله قوانین آسمانی دارد که این
قوانین برای همیشه باقی است . چه اشتباه بزرگی است که یک چیزهائی را
خیال میکنند بدیش به واسطه کهنگی است . مثلا میگویند فئودالیسم دیگر
کهنه شده است ، اینکه فئودالیسم و فئودال یعنی آدمی که به زور قلدری
سرزمین زیادی را تصاحب کرده وعدهای را هم به زور به کار گماشته است که
آنها کار بکنند و او بخورد ،
[١] سوره الرحمن ، آیه . ٢٦ [٢] سوره شمس ، آیات[٢] . ١