معتدل امروز است . یعنی در اسلام پارچه اصالت ندارد که حتما باید یک‌ نوع لباس بپوشند ، بلکه اسلام اصولی دارد که طبق آن باید لباس بپوشند . آن اصول ، ثابت است ، اصولی است که وظیفه انسان را به حسب زمان تغییر می‌دهد . اگر چیزی در نظر اسلام اصالت داشته باشد ، دیگر تغییر پذیر نیست‌ ، اما چیزی که اسلام روی آن مهر نزده است ، به عنوان لباس است ، شکل‌ اجرایی برای چیزی است که مهر به آن زده است . پس اینجا زمان تکلیف را عوض می‌کند . اگر اینجور نبود ، اگر این‌ مسائل جزئی اصالت می‌داشت ، محال ممتنع بود که علی بن ابی طالب یکجور عمل بکند و یکی از ائمه جور دیگر . عبادت خدا اصالت دارد ، خوف خدا اصالت دارد ، مواسات و رسیدگی به فقرا اصالت دارد . همان کاری را که‌ علی بن ابی طالب کرده ، حضرت سجاد هم کرده . علی بن ابی طالب از شب‌ تا صبح مشغول می‌شود به عبادت ، بعضی از شبها هزار رکعت نماز خوانده‌ است ، حضرت سجاد هم همینطور . حضرت امیرشبانه به سرپرستی فقرا رفته‌ است و حضرت سجاد هم رفته است ، امام رضا هم رفته است ، همه از فقرا دلجوئی کرده‌اند . اما اینکه خود شخص چگونه لباس بپوشد ، این دیگر مربوط به زمان است . مردی است بنام " معتب " که در خانه حضرت صادق ( ع ) سمت‌ خوانسالاری داشته است . می‌گوید شبی در دل شب دیدم شخصی از خانه خارج شد ، خوب دقت کردم دیدم خود حضرت است و چون اجازه نداشتم ، خودم را معرفی نکردم اما در عین حال گفتم سیاهی امام را تعقیب بکنم نکند دشمن به‌ ایشان