و بسیار کتاب خوب و نفیسی است ، مباحثه بین مأمون و علمای اهل تسنن‌ راجع به خلافت نقل شده است . اینها مجالس مناظره میان ائمه و دیگران‌ فراهم می‌کردند . گاهی " هشام بن الحکم " در مجالس اینها شرکت می‌کرد .
از جمله یک مباحثه شیعی و سنی میان حضرت جواد که هنوز طفل بودند و علمای اهل تسنن برقرار شد . در آنجا آن عالم اهل تسنن در حرفهایش‌ احادیثی در فضیلت ابوبکر و عمر روایت کرد . به حضرت عرض کرد شما درباره شیخین چه می‌گوئید و حال اینکه ما حدیث معتبری از پیغمبر داریم که‌ فرمود : « ابوبکر و عمر سیدا کهول اهل الجنه » یعنی ابوبکر و عمر دو آقای‌ پیرمردان اهل بهشتند . همچنین حدیث دیگری نقل کرد که روزی جبرئیل نازل‌ شد به پیغمبر ، از جانب خدا عرض کرد من از ابوبکر راضی هستم ، از ابوبکر بپرس آیا او از من راضی هست یا نه ؟ حضرت جواد فرمود ما منکر فضیلت ابوبکر نیستیم ولی یک مطلب هست و آن اینست که همه قبول دارند که پیغمبر در حجه الوداع فرمود : « کثرت علی الکذابه » دروغگویان بر من‌ زیاد شده‌اند ، و معیاری در اختیار قرار داد که هر حدیث را که از من‌ روایت کردند اول بر قرآن عرضه بدارید اگر موافق قرآن بود قبول کرده و الا رد کنید . قرآن می‌گوید تمام اهل بهشت جوان هستند . و اما حدیث دیگری که‌ گفتید ، خدا در قرآن می‌فرماید : « انا خلقنا الانسان و نعلم ما توسوس به‌ نفسه و نحن اقرب الیه من حبل الورید »[١] ما انسان را آفریده‌ایم و از تمام خطورهای قلبی او آگاه

[١] سوره‌ق ، آیه . ١٦