اسلام و مقتضیات زمان 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٥
بهتر است . چون روزه به قول او از نیروی کار میکاهد پس روزه نباید گرفت . اولا این آدم حساب نکرده است آن اشخاصی که روزه گرفتند ولی روزه واقعی ، در همان حالی که روزه گرفتند نیروی کارشان ده برابر روزه خورها بود . از نیروی روحی بشر این آدم غافل است . هر کدام از ما در شرائطی که الان داریم و برنامه زندگی خودمان قرار دادهایم که مثلا باید فلان مقدار نان بخوریم یا فلان مقدار غذاهای دیگر بخوریم ، اگر یک شبانه روز این برنامه بهم بخورد دیگر قدرت راه رفتن نداریم و خیلی به زحمت راه میرویم . ولی آیا قانون قطعی و غیرقابل تخلف زندگی بشر همین است ؟ نه ، ما الان با این برنامه که زندگی میکنیم این مقدار اسیر غذا و این شکم هستیم . بشر اگر برنامه زندگیش را عوض بکند ممکن است طوری بشود که نصف این غذا را بخورد و دو برابر این نیرو را بدست بیاورد . ممکن است انسان در شبانه روز دو تا مغز بادام بخورد وبه اندازه انسانی که روزی یک کیلو غذا میخورد نیرو داشته باشد . بشر اگر برگردد و مسیرش را عوض بکند حالت دیگری پیدا میکند و برنامه بکلی عوض میشود . چندی پیش لابد در روزنامه خواندید ، تمام خبرگزاریها گزارش دادند که یک بودائی ریاضت کش دوازده سال تمام یکسره روی پای خودش ایستاد و نخوابید و ننشست . بعد از دوازده سال که ریاضتش تمام شد و به قول خودش روحش پاک شد آمد نشست . جشن بزرگی برایش بر پا کردند و اطباء که برای معاینه او آمده بودند دیدند سالم سالم است . این نشان میدهد که قانون زندگی بشر با تغییر دادن