تفکیک پذیر نیست . اسلام که نمی‌گوید یا جهاد برو و نماز نخوان و یا نماز بخوان و جهاد نرو . اسلام می‌گوید نماز بخوان و به جهاد برو ، جهاد بکن که‌ نماز بخوانی و نماز بخوان که جهاد کنی . حالا اگر یک سرباز اشتباه بکند ، بجای اینکه جهاد بکند نماز بخواند ، باید به او فهماند که اینها از هم‌ جدا نیستند . مثل بعضی از افراد پولدار که می‌گویند ما که پول داریم بجای نماز خواندن‌ پول می‌دهیم ! کی همچه چیزی می‌شود ؟ ! اسلام آن انفاقی را که منفک از نماز باشد اصلا قبول ندارد . اگر عکسش را بگوئید ، یک آدم پول پرست و پول‌ دوست اما آماده خدمت بگوید من به جای اینکه انفاق بکنم نماز می‌خوانم ، از ما هفده رکعت نماز واجب خواسته‌اند و مجموعا ٥١ رکعت خواسته‌اند ، من‌ بجای اینها صد و دو رکعت نماز می‌خوانم ، مثلا نماز قضای دیگران را هم‌ می‌خوانم که از من پولی نخواهند . آیا این قبول است ؟ نه . پس باید به‌ مردم فهماند که تعلیمات اسلامی تجزیه ناپذیر است ، به منزله اعضاء یک‌ پیکره‌اند . نماز به جای خود ، حج به جای خود ، زکات به جای خود ، خمس‌ به جای خود ، امربه معروف و نهی از منکر به جای خود ، هر کدام باید موقعشان شناخته بشود . آن کسی که درباره نماز گفت : حی علی خیرالعمل او حساب کرده گفت . در این زمانی که تو هستی که سربازان تو با دنیا طرف شده‌اند باز باید نماز را با صفت خیرالعمل ذکر کرد . ما اسم این نوع تصرفات و رعایت مقتضیات زمان را افراط کاری می‌گذاریم‌ یا به عبارت دیگر اسمش را جهالت می‌گذاریم چون این ناشی از حساب نکردن‌ است ، ناشی از