نیروی بدنی و نیروی روحی ، در عین اینکه مال این بنده است ، مال خدا است ، از ناحیه خدا به او رسیده است . توفیق عملش از ناحیه خدا است . اگر بنده‌ای هر چه عمل می‌کند بخواهد فقط شکر خدا را بجا بیاورد ، آیا امکان دارد ؟ محال است که بنده تشکر را در مقابل خدا انجام بدهد . یک‌ کسی به شما احسان می‌کند ، شما می‌توانید در مقابل احسان او تشکر بکنید چه‌ زبانی و چه عملی ، چون احسان او یک عمل است ، تشکر مال شما است . ولی‌ در مقابل خدا اگر انسان تشکر بکند ، خود همین تشکر یک توفیق الهی است و شکری می‌خواهد . اگر برای هر نعمتی بخواهد تشکر بکند ، یکی از نعمتها همین‌ شکر است . باز برای همین " متشکرم " ، همین " الهی شکر " هم باید یک " متشکرم " دیگر بگوید . اینست که بشر از شکر خدا عاجز است . از کجا فرصت پیدا می‌کند که نعمت او را شکر کند ؟ چه رسد به اینکه فرضا وظیفه‌اش را از لحاظ شکر انجام داد ، یک کار علاوه هم بکند و به خاطر آن‌ از او طلبکار بشود ! سعدی می‌گوید : " منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است و به‌ شکر اندرش مزید نعمت " همین بیانی که عرض کردم بیان یکی از ائمه است‌ که می‌فرمود هیچ بنده‌ای قادر به شکر خدا نیست چون هر چه را بخواهد شکر کند ، برای همان شکر شکری می‌خواهد . انسان همین قدرت شکر بر نعمت شکر را ندارد تا چه رسد به نعمت نفس کشیدن ( به قول سعدی ) . زین العابدین‌ ( ع ) در دعای ابوحمزه خطاب به خداوند می‌فرماید :