اسلام و مقتضیات زمان 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٠
شب ضربت خوردن مولا علی علیه السلام بیاید و بحثی که انسان میکند هیچگونه ارتباطی با مولای متقیان نداشته باشد . بحثی که امشب میکنیم تا اندازهای مربوط به مطالب گذشته است و هم مربوط به امشب و صاحب امشب است . همانطور که قوانین دنیا ، قوانین زندگی بشر بر دو قسم است : ثابت و متغیر ، شخصیتهای انسانی هم همینطورند . یعنی بعضی از افراد ، بعضی از شخصیتها شخصیت همه زمانها هستند ، مرد همه زمانها هستند ، چهرههائی هستند که در تمام زمانها درخشانند ، هیچ زمانی نمیتواند آنها را کهنه و منسوخ بکند ، ولی بعضی از چهرهها مربوط به یک زمان و دوره خاصی است . تا آن دوره هست ، چهره هم درخشندگی دارد ، افراد را به دنبال خود میکشاند ، در دوره خودش از آن کار ساخته است ، ولی وقتی که اوضاع عوض شد به کلی آن شخصیت از آنچه که هست سقوط میکند ، مردم نسبت به او یک برودت و سردی نشان میدهند . در اینجا نمیخواهم مثالی ذکر بکنم ولی خودتان میتوانید این را تشخیص بدهید . شما یک وقت میبینید شخصیتی طلوع میکند ، در یک رشتهای بروز میکند به حدی که تمام مردم از او حرف میزنند ، از او تعریف میکنند ، یکمرتبه نام او همه جا را پر میکند ، ولی همین شخصیت ممکن است دورهاش مثلا ده سال ، بیست سال ، پنجاه سال باشد ، بالاخره غروب کردنی است ، کهنه و مندرس میشود . در شخصیتهای سیاسی این جریان هست . میبینید هر کس چهار صباحی مرد میدان است . در شخصیتهای علمی هم همینطور است . تاریخ سراغ میدهد شخصیتهای علمیای را که مردم آنها را