اسلام تضعیف بشود یا برای اینست که اسلام تقویت بشود ؟ البته خلیفه باشد که اسلام تقویت بشود . حالا اگر مردم و صحابه پیغمبر به حرف پیغمبر گوش‌ می‌کردند و با علی ( ع ) بیعت می‌کردند و علی در یک همچو شرایطی خلیفه‌ می‌شد ، منظور پیغمبر حاصل بود یعنی تصدی خلافت سبب تقویت اسلام بود . ولی پیغمبر حضرت علی را برای خلافت نامزد کرده است ، یکدفعه بعد از پیغمبر جریان دیگری به وجود می‌آید ، پیر مردها و اکابر اصحاب پیغمبر به‌ فکر می‌افتند که از این قضیه استفاده بکنند . در همان حال مردمی تازه‌ مسلمان هستند که هنوز اسلام در دل آنها نفوذ نکرده است ، تازه شهرت اسلام‌ به دنیای خارج عرب کشیده شده است . حالا مصلحت اسلام ایجاب می‌کند که‌ یک آرامش کاملی برقرار باشد . اولا باید غائله مرتدها خوابانده شود . ثانیا آنها که از دور می‌آیند که این حسابها سرشان نمی‌شود . از نظر آنها علی بن ابی طالب و ابوبکر علی السویه هستند . مصلحت اسلام اینطور ایجاب‌ می‌کند که حالا که اینها عمل ناشایستی مرتکب شده‌اند ، آن کسی که در اینجا ذیحق است ، دندان روی جگر بگذارد البته نه به خاطر جان خودش بلکه به‌ خاطر مصلحت اسلام . مصلحت اسلام اینطور ایجاب می‌کند که علی ( ع ) دندان‌ روی جگر بگذارد و در صف مأمومین ابوبکر هم شرکت بکند و با عمر نیز همینطور رفتار کند و به سؤالات و اشکالات مردم جواب بدهد . چیزی که از نظر علی اصالت دارد حیثیت و آبروی اسلام است . در اینجا دندان روی جگر گذاشتن، بهتر آبروی اسلام را حفظ می‌کند یا لااقل کمتر آبروی اسلام را می‌برد.