معاصر او مالک بن انس است که مرکزش مدینه بود . مالک برخلاف‌ ابوحنیفه به قیاس خوشبین نبود . در تمام عمرش دوبار به قیاس فتوی داده‌ بود و وقتی که خواست از دنیا برود ، دیدند مضطرب است . وقتی علت را سؤال کردند گفت برای اینکه دوبار به قیاس فتوی داده‌ام . او برعکس‌ بیشتر به حدیث اعتماد می‌کرد و اگر جائی حدیث نبود به سیره صحابه پیغمبر و اگر صحابه نبودند به سیره تابعین یعنی شاگردان صحابه پیغمبر اعتماد می‌کرد . کتابی هم در حدیث نوشته است به نام " الموطا " در قرن دوم‌ هجری . این هر دو نفر معاصر امام صادق هستند . مالک رسما در مدینه بود . حضرت صادق هم در مدینه بود و مالک زیاد خدمت حضرت می‌رسید و بسیار برای حضرت احترام قائل بود و این را اهل تسنن نقل کرده‌اند که مالک گفت‌ من فاضلتر از جعفربن محمد ، متقی‌تر از جعفر بن محمد ، شریفتر از جعفربن‌ محمد کسی را ندیده‌ام . همچنین این را ، هم اهل تسنن و هم اهل تشیع نقل‌ کرده‌اند که مالک می‌گوید : من گاهی به خدمت جعفر بن محمد می‌رفتم و او مسندی داشت ، اصرار می‌کرد و مرا روی آن مسند می‌نشاند و به من محبت‌ می‌نمود ، من از این عمل بسیار خوشحال می‌شدم . حدیث معروفی است که زیاد شنیده‌اید ، مالک می‌گوید : من یکبار در خدمت امام به سوی مکه می‌رفتم ، رسیدیم به مسجد شجره و از آنجا محرم شدیم‌ . وقتی که امام خواست لبیک بگوید و محرم بشود من به چهره او نگاه کردم‌ دیدم رنگ از صورت مبارکش پریده ، می‌خواهد بگوید ولی مثل اینکه صدا در گلویش می‌شکند . آنقدر خوف بر او مستولی شده که نزدیک است از