پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٣ - شرح و تفسير قدرت و استبداد

عصبانيت به مردم گفت: شما مرا امر به پرهيزگارى و نيكى‌ها مى‌كنيد، اما خودتان را فراموش مى‌كنيد. به خدا سوگند از امروز به بعد اگر كسى مرا به تقوا امر كند گردنش را مى‌زنم‌

(وَاللَّهِ لا يَأْمُرُني أحَدٌ بَعْدَ يَوْمي هذا بِتَقْوَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ إلّا ضَرَبْتُ عُنُقَهُ). [١]

اين سخن را با حديثى از امام باقر عليه السلام كه مرحوم علامه مجلسى در بحارالانوار نقل كرده پايان مى‌دهيم، حضرت فرمود:

«فِي التَّوْرَاةِ أَرْبَعَةُ أَسْطُرٍ: مَنْ لَا يَسْتَشِيرُ يَنْدَمُ وَالْفَقْرُ الْمَوْتُ الْأَكْبَرُ وَكَمَا تَدِينُ تُدَانُ وَمَنْ مَلَكَ اسْتَأْثَرَ

؛ در تورات چهار جمله (پر ارزش) آمده است: كسى كه مشورت نكند پشيمان مى‌شود و فقر مرگ بزرگ است و آن‌گونه كه به ديگران جزا مى‌دهى به تو جزا داده خواهد شد و كسى كه به حكومت دست يابد استبداد پيشه مى‌كند». [٢]

پيامى كه اين جمله نورانى دارد اين است كه امام عليه السلام به پيروان خود توصيه مى‌كند مراقب باشيد حكومت و مقام، معمولًا انسان را به استبداد مى‌كشاند شما چنين نباشيد.

[١]. انساب الاشراف، ج ٧، ص ٢٠٦.

[٢]. بحارالانوار، ج ١٣، ص ٣٥٧، ح ٦٢.