پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٣ - شرح و تفسير دنيا تجارتخانه اولياى خداست
گردد. همانگونه كه در آيات و روايات به آن اشاره شده است و امام عليه السلام در خطبه ٢٨ دنيا را به ميدان تمرين و آمادگى براى مسابقه در ميدان جهان ديگر تشبيه فرمود
(أَلا وَإنَّ الْيَوْمَ الْمِضْمارُ وَغَداً السِّباقُ)
و در خطبه ٢٠٣ دستور مىدهد از اين محل عبور براى قرارگاه اصلى خود توشه برگيريد
(فَخُذوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرّكُمْ)
. درست است كه دنيا در نظر ابتدايى دروغگوست؛ ولى اگر كمى در حوادث آن دقت شود مىبينيم كه راستگوست و واقعيتها را برملا مىسازد و بانگ رحيل سر مىدهد.
صحيح است كه دنيا سراى بيماردلان است؛ اما براى آنها كه اهل فهم و دركند سراى تندرستى است.
درست است كه دنيا در نظر ابتدايى دار فقر است و تمام سرمايههاى وجود انسان را مىگيرد و تهىدست به زير خاك مىفرستد؛ ولى براى آنان كه آماده برگرفتن زاد و توشهاند دار غناست.
صحيح است كه دنيا غافل كننده است؛ اما براى آنها كه اهل پند و نصيحتاند دار موعظه است.
سپس امام عليه السلام به چهار وصف ديگر پرداخته مىفرمايد: «دنيا مسجد دوستان خدا و نمازگاه فرشتگان پروردگار و محل نزول وحى الهى و تجارت خانه اولياى الهى است»؛
(مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّهِ، وَمُصَلَّى مَلَائِكَةِ اللَّهِ، وَمَهْبِطُ وَحْيِ اللَّهِ، وَمَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ)
. امام عليه السلام در واقع در اين عبارت كوتاه چهار نام بر دنيا نهاده كه هر يك پيامى دارد. نام
«مسجد»
، «مصلى»
، «مهبط وحى»
و
«تجارتخانه اولياى حق»
آيا ممكن است مسجد جايگاه بدى باشد و يا نمازخانه فرشتگان سزاوار نكوهش گردد؟ و آيا جايگاهى كه وحى الهى بر آن نازل شده و تجارتخانه دوستان حق است جاى بدى است؟