پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١٨ - شرح و تفسير نه سستى و نه پيروى از سخنچين
در مورد سخنچينى نيز روايات فراوانى وارد شده و نسبت به آن هشدار شديدى در اين روايات ديده مىشود. در حديثى كه در غررالحكم از اميرمؤمنان على عليه السلام نقل شده مىفرمايد:
«إيّاكَ وَالنَّمِيمَةِ فَإنَّها تَزْرَعُ الضَّغينَةَ وَتُبْعِدُ عَنِ اللَّهِ وَالنّاسِ
؛ از سخنچينى بپرهيز كه بذر عداوت مىافشاند و انسان را از خدا و مردم دور مىسازد». [١]
در حديث ديگرى كه از امام صادق عليه السلام در پاسخ نامه «نجاشى» والى اهواز نوشته و «شهيد ثانى» در كتاب الغيبة آن را مسنداً نقل كرده، آمده است:
«إِيَّاكَ وَالسُّعَاةَ وَأَهْلَ النَّمَائِمِ فَلَا يَلْتَزِقَنَّ بِكَ أَحَدٌ مِنْهُمْ وَلَا يَرَاكَ اللَّهُ يَوْماً وَلَا لَيْلَةً وَأَنْتَ تَقْبَلُ مِنْهُمْ صَرْفاً وَلَا عَدْلًا فَيَسْخَطَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَيَهْتِكَ سِتْرَكَ
؛ از سخنچينان و اهل نميمه بپرهيز. نبايد احدى از آنها به دستگاه تو راه يابند و مبادا خداوند تو را روز يا شبى ببيند كه از آنها سخنى مىپذيرى كه سبب مىشود بر تو خشمگين شود و پرده تو را بدرد». [٢]
اين سخن را با حديث پر از تأكيدى از رسول خدا صلى الله عليه و آله پايان مىدهيم كه فرمود:
«أَ لَاأُنَبِّئُكُمْ بِشِرَارِكُمْ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْمَشَّاءُونَ بِالنَّمِيمَةِ الْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الْأَحِبَّةِ الْبَاغُونَ لِلْبُرَآءِ الْمَعَايِبَ
؛ آيا بدترين افراد شما را به شما معرفى نكنم؟ عرض كردند: آرى اى رسول خدا. فرمود: آنهايى كه پيوسته سخنچينى مىكنند و در ميان دوستان جدايى مىافكنند و براى بىگناهان عيب مىتراشند». [٣]
بسيار مىشود كه دوستان پى به خيانت سخنچين مىبرند و با هم صلح و آشتى مىكنند و در اين ميان سخنچين بدبخت شرمسار مىشود و به گفته سعدى:
|
كنند اين و آن خوش دگر باره دل |
وى اندر ميان شوربخت و خجل |