پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٨ - شرح و تفسير اندرزى بسيار حكيمانه

نجوا نمى‌كنند مگر اين‌كه خداوند ششمين آنهاست، و نه تعدادى كمتر و نه بيشتر از آن مگر اين‌كه او همراه آنهاست هر جا كه باشند، سپس روز قيامت آنها را از اعمالشان آگاه مى‌سازد، چرا كه خدا به هر چيزى داناست».

در جايى ديگر مى‌فرمايد: «وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»؛ ما انسان را آفريديم و وسوسه‌هاى نفس او را مى‌دانيم و ما به او از رگ قلبش نزديك‌تريم!». [١]

در جايى ديگر مى‌فرمايد: «قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِى تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ»؛ بگو مرگى كه از آن فرار مى‌كنيد سرانجام با شما ملاقات خواهد كرد؛ سپس به سوى كسى كه داناى پنهان و آشكار است بازگردانده مى‌شويد؛ آن‌گاه شما را از آنچه انجام مى‌داديد خبر مى‌دهد». [٢]

به راستى اگر انسان ايمان محكمى به محتواى اين آيات و محتواى كلام امام عليه السلام داشته باشد تسليم هواى نفس و وسوسه‌هاى شيطان و آلوده به گناه و معاصى نخواهد شد.

نيز اگر انسان مرگى را كه براى همه مسلم است فراموش نكند و بداند اين زندگى دير يا زود پايان مى‌گيرد و آنچه را براى گردآورى آن تلاش كرده رها مى‌سازد و رخت بر مى‌بندد و سپس در دادگاه عدل پروردگار حضور مى‌يابد و نامه اعمال خود را كه به مقتضاى‌ «لَايُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا» [٣] همه اعمال و گفتار او از كوچك و بزرگ را در دست دارد و بايد پاسخ گوى همه آنها باشد، به يقين چنين انسانى با چنين اعتقادى جز در راه تقوا گام بر نمى‌دارد.

[١]. ق، آيه ١٦.

[٢]. جمعه، آيه ٨.

[٣]. كهف، آيه ٤٩.