پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٢ - ١٩١ و قال عليهالسلام إِنَّمَا الْمَرْءُ فِي الدُّنْيَا غَرَضٌ تَنْتَضِلُ فِيهِ الْمَنَايَا وَ نَهْبٌ تُبَادِرُهُ الْمَصَائِبُ؛ وَمَعَ كُلِّ جُرْعَةٍ شَرَقٌ وَ فِي كُلِّ أَكْلَةٍ غَصَصٌ
به سرعت باز مىگردانند و آنچه را بنا كرده ويران مىسازند و هرچه را جمع كردهاند پراكنده مىكنند. [١]
[١]. سند گفتار حكيمانه:
خطيب رحمه الله در كتاب مصادر مىگويد: شبيه همين كلام در خطبه ١٤٣ (مطابق نسخه صبحى صالح خطبه شماره ١٤٥ است) گذشت و به مصادر آن اشاره شد و هنگامى كه به مصادر آن بر گرديم مىبينيم كه مرحوم خطيب آن را از تحف العقول در ذيل خطبهاى كه به نام خطبه «وسيله» معروف شده نقل كرده است وهمچنين مرحوم شيخ مفيد در كتاب ارشاد با تفاوت مختصرى و نيز مرحوم شيخ طوسى در كتاب امالى آن را آورده و در اشعار «ابوالعطائية» به مضمون بعضى از اشعار آن اشاره شده است. مرحوم خطيب در اينجا مىافزايد: ابوعلى قالى نيز بخشى از آن را در كتاب امالى خود از ابو حاتم اصمعى از اميرمؤمنان على عليه السلام نقل كرده است. (مصادر نهجالبلاغه، ج ٤، ص ١٦٠ و ١٦١).
البته آنچه در خطبه ١٤٥ آمده تفاوت زيادى با آنچه در اين كلام نورانى آمده است دارد، هرچند در قسمتى مشابه آن است. اضافه بر اينها مرحوم كلينى نيز در خطبه «وسيله» (ج ٨، ص ٢٤) به بخشى از آن اشاره كرده است.