پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٧ - ١٨٢ و قال عليهالسلام لَا خَيْرَ فِي الصَّمْتِ عَنِ الْحُكْمِ؛ كَمَا أَنَّهُ لَاخَيْرَ فِي الْقَوْلِ بِالْجَهْلِ

١٨٢ و قال عليه‌السلام لَا خَيْرَ فِي الصَّمْتِ عَنِ الْحُكْمِ؛ كَمَا أَنَّهُ لَاخَيْرَ فِي الْقَوْلِ بِالْجَهْلِ.

امام عليه السلام فرمود:

خاموش ماندن از گفتار حكمت‌آميز فايده‌اى ندارد

همان‌گونه كه سخن گفتن نابخردانه. [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

اين كلام حكيمانه در ضمن خطبة الوسيلة آمده است. همان خطبه‌اى كه اميرمؤمنان على عليه السلام پس از هفت روز از رحلت پيغمبر صلى الله عليه و آله در مدينه قرائت كرد و مسائل بسيار مهمى را در آن به مردم گوشزد فرمود و پس از اندرزهاى حكيمانه شواهد اندرزهاى خود را بيان كرد. (كافى، ج ٨، ص ١٨) در تحف العقول نيز همين كلام حكمت‌آميز نقل شده است. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ١٤٧).

در انساب الاشراف بلاذرى كه قبل از سيد رضى مى‌زيسته اين حديث آمده است. (انساب الاشراف، ص ١١٤، ح ٥٥). جالب توجه اين‌كه مرحوم سيد رضى عين اين سخن را بدون هيچ‌گونه تفاوت در حكمت ٤٧١ آورده است و اين نشان مى‌دهد كه گاه بر اثر اشتغالات و گرفتارى‌ها فاصله زمانى زيادى در ميان جمع‌آورى و نگارش اين حكمت‌ها رخ مى‌داده به گونه‌اى كه مرحوم سيد رضى فراموش مى‌كرده كه اين جمله را قبلًا نوشته است.