پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٧ - شرح و تفسير نتيجه پيمودن راه ناصواب

شرح و تفسير نتيجه پيمودن راه ناصواب‌

امام عليه السلام در اين كلام حكيمانه به نكته‌اى اشاره مى‌كند كه در همه شئون زندگى سارى و جارى است مى‌فرمايد: «بسيار مى‌شود كه يك وعده غذا (غذاى نامناسب) از وعده‌هاى فراوان غذا (غذاى خوب) جلوگيرى مى‌كند»؛

(كَمْ مِنْ أَكْلَةٍ مَنَعَتْ أَكَلَاتٍ)

. چه بسا انسان غذايى را كه دوست دارد بيش از حد تناول مى‌كند و بيمار مى‌شود و روزهاى متوالى يا ميل به غذا ندارد و يا اين‌كه طبيب، او را از غذاهاى مختلف چرب و شيرين باز مى‌دارد، بنابراين در هيچ كار نبايد افراط كرد كه اين افراط ممكن است او را از همان كار در آينده به كلى باز دارد.

اين سخن ضرب المثلى است براى تمام كسانى كه راه افراط را پيش مى‌گيرند؛ مثلًا كسى كه آنقدر در دوستى پافشارى مى‌كند، آن دوست از او منزجر مى‌شود و براى هميشه از وى فاصله مى‌گيرد و يا اين‌كه ديگرى را آنقدر به عبادت دعوت مى‌كند كه براى هميشه از عبادت بيزار مى‌گردد.

شبيه اين سخن گفتار حكيمانه ديگرى است كه از آن حضرت نقل شده كه مى‌فرمايد:

«كَمْ مِنْ شَهْوَةٍ ساعَةٍ أوْرَثَتْ حُزْناً طَويلًا

؛ چه بسا يك ساعت هوس‌رانى كه موجب اندوه طولانى (براى ساليان دراز) مى‌شود». [١]

[١]. كافى، ج ٢، ص ٤٥١، ح ١.