پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٥ - شرح و تفسير اطاعت مخلوق محدود به عدم معصيت خالق است

طريق اسراف آن را خرج كنى مشمول آيه: «إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ» [١] خواهى بود. [٢]

مرحوم مغنيه نيز در شرح نهج‌البلاغه‌ خود ضمن تفسير كلام امام عليه السلام به همين معنا، مى‌گويد: كسى كه معصيت پروردگار كند حجت الهى بر ضد او تمام است، هرچند از همه خلايق اطاعت كند و هر كس اطاعت خداوند نمايد حجت الهى به نفع او تمام است حتى اگر جميع خلايق را معصيت كند، بلكه در چنين موردى كه مردم مخالف اطاعت خدا هستند ولى او خدا را اطاعت مى‌كند، اطاعتى برتر و داراى ثوابى بيشتر است. قرآن مجيد مى‌فرمايد: «أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنتُمْ مُؤْمِنِينَ»؛ آيا از آنها مى‌ترسيد؟ با اين‌كه اگر ايمان داريد خداوند سزاوارتر است كه از او بترسيد». [٣] [٤]

[١]. اسراء، آيه ٢٧.

[٢]. شرح نهج‌البلاغه ابن ابى‌الحديد، ج ١٨، ص ١٦٧.

[٣]. توبه، آيه ١٣.

[٤]. فى ظلال نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٣٢٥