پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩ - شرح و تفسير خوشا به حال آنها
در چهارمين وصف مىفرمايد: «و خوشا به حال كسى كه اخلاق او نيكو است»؛
(وَ حَسُنَتْ خَلِيقَتُهُ)
. «خليقة» كه به معناى خلق و خوست دو گونه تفسير شده است: بعضى آن را به معناى خلق و خوى باطنى تفسير كردهاند كه اشاره به كسانى است كه باطنى پاك دارند و به كسى شر نمىرسانند.
بعضى نيز آن را به معناى برخورد خوب و گشادهرويى با مردم تفسير كردهاند و معناى دوم مناسبتر به نظر مىرسد، زيرا در جمله قبل
«صَلَحَتْ سَرِيرَتُهُ»
به حسن باطن اشاره شده بود، بنابراين جمله مورد بحث اشاره به حسن ظاهر و برخورد خوب با مردم است.
حُسن خلق به اندازهاى در اسلام اهميت دارد كه در بعضى از روايات، از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به عنوان «نصف دين» معرفى شده است:
«حُسْنُ الْخُلْقِ نِصْفُ الدّينِ»
و در ادامه اين حديث آمده است: كسى از پيغمبر صلى الله عليه و آله سؤال كرد: برترين چيزى كه خداوند به فرد مسلمانى داده است چيست؟ پيغمبر اكرم فرمود:
«الْخُلْقُ الْحَسَنِ». [١]
در پنجمين فصل فرموده است: «و خوشا به حال كسى كه اموال اضافى خود را در راه خدا انفاق مىكند»؛
(وَأَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ)
. انفاق در راه خدا و كمك به نيازمندان از مهمترين امورى است كه قرآن كريم و روايات اسلامى بر آن تأكيد فراوان كردهاند و اگر تنها آيات مربوط به انفاق، جمعآورى و تفسير شود، كتاب قابل توجهى خواهد شد. مثلًا: قرآن كريم انفاق را به بذر پربارى تشبيه كرده كه در زمين مستعدى افشانده شود و از يك تخم، هفتصد تخم يا چند برابر آن عائد گردد: «مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِى كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ» [٢] و در آيهاى ديگر، رسيدن
[١]. بحارالانوار، ج ٦٨، ص ٣٩٣، ح ٦٢.
[٢]. بقره، آيه ٢٦١.