پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٤ - نكته شرايط پيمان بستن با مخالفان و لزوم وفاى به عهد

«لَا دِينَ لِمَنْ لَاعَهْدَ لَه‌

؛ كسى كه به عهد و پيمان خود وفادار نيست دين ندارد». [١]

نيز اميرمؤمنان عليه السلام مى‌فرمايد:

«مَا أَيْقَنَ بِاللَّهِ مَنْ لَمْ يَرْعَ عُهُودَهُ وَذِمَمَهُ‌

؛ كسى كه به عهد و پيمان خود وفا نكند به خدا ايمان نياورده است». [٢]

در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم:

«ثَلَاثٌ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِأَحَدٍ فِيهِنَّ رُخْصَةً: أَدَاءُ الْأَمَانَةِ إِلَى الْبَرِّ وَالْفَاجِرِ وَالْوَفَاءُ بِالْعَهْدِ لِلْبَرِّ وَالْفَاجِرِ وَبِرُّ الْوَالِدَيْنِ بَرَّيْنِ كَانَا أَوْ فَاجِرَيْنِ‌

؛ سه چيز است كه خداوند اجازه تخلف به احدى درباره آنها نداده: اداى امانت خواه صاحب امانت انسان نيكوكارى باشد يا بدكار و وفاى به عهد در برابر نيكوكاران و بدكاران و نيكى به پدر و مادر چه نيكوكار باشند يا بدكار». [٣]

از اين تعبير و تعبيرات ديگر استفاده مى‌شود كه نمى‌توان به بهانه بدكار بودن يا كفر طرف معاهده؛ بعد از آنكه معاهده محكم شده است عهد و پيمان را شكست.

[١]. بحارالانوار، ج ٦٩، ص ١٩٨، ح ٢٦.

[٢]. غررالحكم، ص ٢٥٣، ح ٥٣١٣.

[٣]. كافى، ج ٢، ص ١٦٢، ح ١٥.