١٣٥ و قال عليه‌السلام مَنْ أُعْطِيَ أَرْبَعاً لَمْ يُحْرَمْ أَرْبَعاً: مَنْ أُعْطِيَ الدُّعَاءَ لَمْ يُحْرَمِ الْإِجَابَةَ، وَمَنْ أُعْطِيَ التَّوْبَةَ لَمْ يُحْرَمِ الْقَبُولَ، وَمَنْ أُعْطِيَ الْاسْتِغْفَارَ لَمْ يُحْرَمِ الْمَغْفِرَةَ، وَمَنْ أُعْطِيَ الشُّكْرَ لَمْ يُحْرَمِ الزِّيَادَةَ.

امام عليه السلام فرمود:

كسى كه توفيق چهار چيز را پيدا كند از چهار چيز محروم نخواهد شد: كسى كه توفيق دعا يابد از اجابت محروم نمى‌گردد و كسى كه توفيق توبه پيدا كند از قبول آن محروم نمى‌شود و كسى كه توفيق استغفار يابد از آمرزش محروم نمى‌گردد و كسى كه توفيق شكرگزارى پيدا كند از فزونى نعمت محروم نخواهد شد. [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

صاحب كتاب مصادر نهج‌البلاغه مى‌گويد: «از كسانى كه اين كلام شريف را قبل از سيّد رضى نقل كرده‌اند مرحوم صدوق در خصال است كه با سند خود آن را (با تفاوت‌هايى) از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند (و به احتمال قوى منبع حديث امام صادق عليه السلام نيز كلام امير مؤمنان على عليه السلام است). قابل توجه اين‌كه ابن ابى‌الحديد در ذيل اين كلام حكيمانه مى‌گويد: گرچه ظاهر كلام سيّد رضى اين است كه آنچه در ذيل آن آمده (وَتَصْديقُ ذلِكَ كِتابُ اللَّهِ ...) استنباطى است كه سيّد رضى از آيات قرآن نموده؛ ولى در بعضى از روايات اين چند جمله نيز جزء كلام اميرمؤمنان على عليه السلام ذكر شده است. (شرح نهج‌البلاغه ابن ابى‌الحديد، ج ١٨، ص ٣٣١) از جمله تذكرة الخواص ابن جوزى اين كلام را با تمام آنچه در ذيلش آمده از على عليه السلام نقل نموده و اشاره كرده است كه اسناد آن براى اختصار حذف شده است». (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ١٢٠).

از آن جالب‌تر اين‌كه خود مرحوم سيّد رضى در كتاب خصائص الائمة اين كلام را با آنچه در ذيلش آمده همه را به عنوان روايتى از امام امير مؤمنان عليه السلام نقل نموده است (خصائص الائمة، ص ١٠٣).

مرحوم علامه مجلسى نيز در بحارالانوار گرچه اين كلام را از نهج‌البلاغه ذكر كرده اما ذيل آن را متصل با كلام امام عليه السلام آورده كه نشان مى‌دهد نسخه نهج‌البلاغه كه در نزد او بوده جمله قال الرضى را نداشته است (بحارالانوار، ج ٦، ص ٣٧، ح ٦١).