پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٧ - شرح و تفسير چه چيز بايد مورد علاقه تو باشد؟

امام عليه السلام مواهب مادى را در اين عبارت در دو چيز خلاصه كرده يكى رسيدن به لذات دنيوى؛ لذت مال و فرزند و همسر و سفره‌هاى رنگين و مانند آن از امورى كه همه در گذر است و دائماً متزلزل و ديگر انتقام گرفتن از مخالفان و دشمنان كه ظاهرا مايه آرامش او مى‌شود در حالى كه اگر بر نفس خويش مسلّط باشد آرامشى كه در سايه عفو و گذشت حاصل مى‌گردد به مراتب از آرامش حاصله از انتقام، برتر است و در مقابل، دو چيز را از مهمترين اعمال صالح و ذخاير يوم‌المعاد مى‌شمرد: فرونشاندن آتش باطل و احياى حق، و از آنجا كه حق و باطل مفهوم بسيار وسيع و گسترده‌اى دارد، بيشتر مسائل اجتماعى و فردى را شامل مى‌شود.

حضرت در پايان نامه مى‌افزايد: «آنچه بايد مايه سرور و خوشحالى تو گردد چيزى است كه از پيش (براى روز قيامت) فرستاده‌اى و آنچه بايد مايه تأسف تو گردد چيزى است كه به‌جاى مى‌گذارى (و مى‌روى و از آن براى ذخيره يوم‌المعاد استفاده نمى‌كنى و در يك كلام) تمام همّ تو بايد متوجه جهان پس از مرگ باشد»؛

(وَلْيَكُنْ سُرُورُكَ بِمَا قَدَّمْتَ، وَأَسَفُكَ عَلَى مَا خَلَّفْتَ‌ [١]، وَهَمُّكَ فِيمَا بَعْدَ الْمَوْتِ)

. دليل آن هم روشن است، زيرا آنچه پايدار و باقى و جاودانى است و هميشه با انسان خواهد بود كارهاى نيكى است كه براى روز جزا ذخيره كرده است. بايد به دست آوردن آن مايه شادى و از دست دادن آن مايه غم و اندوه باشد.

از ابن عباس نقل شده كه مى‌گويد بعد از كلام پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله از هيچ كلامى به اندازه اين كلام سود نبردم‌

«مَا انْتَفَعْتُ بِكَلامٍ بَعْدَ كَلامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، كَانْتِفاعي بِهذا الْكَلامِ». [٢]

[١]. «خَلَّفْتَ» از ريشه «خَلف» به معناى پشت سر گرفته شده، بنابراين «ما خلّفت» به معناى چيزى است كه پشت سر گذاشته‌اى و اشاره به مواهب دنيوى است كه انسان مى‌گذارد و مى‌رود و از آن بهره نمى‌گيرد

[٢]. نهج‌البلاغه، نامه ٢٢