پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٦ - شرح و تفسير چه چيز بايد مورد علاقه تو باشد؟

مى‌شود كه) انسان از يافتن چيزى خشنود مى‌گردد كه هرگز از دست او نمى‌رفت (و به عكس) از فوت چيزى اندوهناك مى‌گردد كه هرگز نصيب او نمى‌شد»؛

(أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ الْمَرْءَ لَيَفْرَحُ بِالشَّيْ‌ءِ الَّذِي لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ، وَيَحْزَنُ عَلَى الشَّيْ‌ءِ الَّذِي لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَهُ)

. اشاره به اينكه از نظر مقدرات الهى و يا به بيانى ديگر از نظر عالم اسباب، گاه مواهبى نصيب انسان مى‌شود كه تلاش و كوششى براى آن نكرده و از نظر ظاهر به طور حتم به او مى‌رسيد در اين گونه موارد شادمانى چندان مفهومى ندارد و به عكس از نظر مقدرات و عالم اسباب امورى است كه انسان هرچه تلاش كند به آن نخواهد رسيد و به تعبير ديگر قسمت او نيست گاه در اينجا غمگين مى‌شود در حالى كه تأسف خوردن بر اين گونه امور منطقى نيست و همانند آن است كه انسان تأسف بخورد چرا بال و پر ندارد كه بر فراز آسمان‌ها پرواز كند.

به يقين توجّه به اين دو نكته انسان را از دلبستگى‌هاى فوق‌العاده مادى رها مى‌سازد، زيرا نسبت به تمام نعمت‌هاى مادى كه در اختيار اوست يا آنچه از دست او رفته همين احتمال هست، همان چيزى كه در قرآن مجيد آمده است:

« «لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَى‌ مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ»؛ اين به جهت آن است كه براى آنچه از دست داده‌ايد تأسف نخوريد، و به آنچه به شما داده شده دلبسته و شادمان نباشيد». [١]

سپس امام عليه السلام نتيجه‌گيرى كرده مى‌فرمايد: «بنابراين نبايد بهترين و برترين چيز نزد تو رسيدن به لذات دنيا يا فرو نشاندن خشم (از طريق انتقام از دشمن) باشد، بلكه خاموش كردن آتش باطل، يا زنده كردن حق بايد مورد علاقه تو باشد»؛

(فَلَا يَكُنْ أَفْضَلَ مَا نِلْتَ فِي نَفْسِكَ مِنْ دُنْيَاكَ بُلُوغُ لَذَّةٍ أَوْ شِفَاءُ غَيْظٍ، وَلَكِنْ إِطْفَاءُ بَاطِلٍ أَوْ إِحْيَاءُ حَقٍّ)

.______________________________

(١). حديد، آيه ٢٣