پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠١ - شرح و تفسير از زيادخواهى اطرافيانت بپرهيز
غوغايى برپا شد اموال مسلمانان و بيتالمال در ميان بستگان و اطرافيان و چاپلوسان تقسيم شد و در عوض، آنها با خشونت تمام از حكومت دفاع كردند و صداها را در سينهها خاموش نمودند و غالب شورشهايى كه پيدا شد بر اثر همين مظالم بود.
تنها از عمر بن عبدالعزيز نقل مىكنند كه وقتى احساس كرد ممكن است اين امر سرچشمه شورش عظيمى شود دستور اكيد داد تمام اين اموال به بيتالمال مسترد گردد و جلوى اين امتيازات گرفته شود.
اين امر در دنياى امروز نيز كاملًا رواج دارد، اشخاص و گروههاى وابسته به حكومت از امتيازهاى خاصى برخوردارند. همين امر سبب ناآرامىهاى فراوان و شورشهاى خطرناك است.
امام عليه السلام در دومين دستور مىفرمايد: «حق را درباره آنها كه صاحب حق اند رعايت كن؛ چه از نزديكان تو باشد يا غير آنها و در اين باره شكيبا باش و به حساب خدا بگذار (و پاداش آن را از او بخواه) هرچند اين كار موجب فشار بر خويشاوندان و ياران نزديك تو شود سنگينى اين كار را بپذير، زيرا سرانجامش پسنديده است»؛
(وَأَلْزِمِ الْحَقَّ مَنْ لَزِمَهُ مِنَ الْقَرِيبِ وَالْبَعِيدِ، وَكُنْ فِي ذَلِكَ صَابِرا مُحْتَسِباً، وَاقِعاً ذَلِكَ مِنْ قَرَابَتِكَ وَخَاصَّتِكَ حَيْثُ وَقَعَ، وَابْتَغِ عَاقِبَتَهُ بِمَا يَثْقُلُ عَلَيْكَ مِنْهُ، فَإِنَّ مَغَبَّةَ [١] ذَلِكَ مَحْمُودَةٌ)
. اين همان چيزى است كه امروز از آن به عنوان مقدم داشتن ضابطه بر رابطه تعبير مىشود و كارى است بسيار مشكل كه انسان حق را بر پيوندهاى خويشاوندى و دوستان نزديك و همكاران خود مقدم دارد و معاونان خود را در برابر حق به فراموشى بسپرد و اگر خواسته آنها بر خلاف حق است اجراى حق را بر خواسته آنها مقدم بدارد. همان چيزى كه نمونه كاملش خود امام عليه السلام است
[١]. «مَغَبَّة» به معناى عاقبت و نتيجه چيزى است