پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦ - شرح و تفسير بسيار مراقب قشر محروم باش

فَلْيَرْفَعْ إِلَيْكَ أُمُورَهُمْ)

. جمله‌

«مِمَّنْ تَقْتَحِمُهُ الْعُيُونُ»

اشاره به كسانى است كه توده مردم به آنان چندان اعتنايى ندارند و آنها را كوچك مى‌شمارند.

جمله‌

«تَحْقِرُهُ الرِّجالُ»

اشاره به اين است كه مردان حكومت نيز آنها را در خور اعتنا نمى‌دانند.

تعبير به‌

«فَرِّغْ»

اشاره به اين است كه كسى را كه براى شناسايى اين افراد انتخاب مى‌كنى بايد تمام هم و غمش همين كار باشد نه اينكه در كنار كارهاى ديگر به اين كار هم رسيدگى كند.

در ضمن امام عليه السلام براى مأموران بازرسىِ حال نيازمندان و شناسايى آنها سه وصف ذكر فرموده است: مورد اعتماد و اطمينان باشند، خدا ترس و متواضع باشند.

امام عليه السلام در توصيه هفتم مى‌فرمايد: «سپس با اين گروه آن‌گونه رفتار كن كه به هنگام ملاقات پروردگار (در روز قيامت) عذرت پذيرفته باشد، چرا كه از ميان رعايا، اين گروه از همه به احقاق حق نيازمندترند»؛

(ثُمَّ اعْمَلْ فِيهِمْ بِالْإِعْذَارِ إِلَى اللَّهِ يَوْمَ تَلْقَاهُ، فَإِنَّ هَؤُلَاءِ مِنْ بَيْنِ الرَّعِيَّةِ أَحْوَجُ إِلَى الْإِنْصَافِ مِنْ غَيْرِهِمْ)

. به اين ترتيب امام عليه السلام مالك اشتر را از مسئوليت عظيمى كه روز قيامت در پيشگاه پروردگار نسبت به اداى حقوق اين گروه دارد هشدار مى‌دهد و علت اين هشدار و سنگينى اين مسئوليت را چنين مى‌داند كه آنها از همه نيازمندتر به احقاق حقند، زيرا اولًا آنها قشر محروم جامعه هستند وثانياً قدرت دفاع از خويشتن ندارند و حتى بسيارى از آنان راه دادگاه و محكمه قضا را بلد نيستند و قاضى را نمى‌شناسند و اگر زمامدار مراقب حقوق آنان نباشد ضايع خواهند شد.