مجموعه رسائل در شرح احاديثي از کافي - سلیمانی آشتیانی، مهدی؛ درایتی، محمد حسین - الصفحة ٣٣٨ - مؤلف

مؤلف‌

پدر ايشان آخوند ملاحسن بن نظر على كيخى اهل شفتِ گيلان بود و به اصفهان هجرت كرد و نزد ميرزا حبيب اللَّه اصفهانى و برادرش ميرزا هدايت اللَّه، علوم اسلامى را فرا گرفت.

ملا محمّد حسن سپس با دو استاد خود به امر سلطان وقت، راهى جاپلق شدند و با دختر ميرزا هدايت اللَّه اصفهانى ازدواج كرد[١].

آخوند ملا حسن از فضلاى روزگارِ خود بوده است. سيد شفيع جاپلقى در الروضة البهية فى الاجازة الشفيعية درباره‌اش مى‌گويد:

فانّه كان المولى حسن عالماً فاضلًا جامعاً للكمالات مشهوراً بالزهد و العبادات و له تصانيف منها كأس السائلين نظير الكشكول‌[٢].

قابل ذكر است كه پدر ميرزاى قمى «حسن» نام دارد و «محمّد حسن» كه روضات الجنات‌[٣] و به تبع او برخى منابع ديگر نوشته‌اند، ظاهراً اشتباه باشد، چراكه ملا حسن در كتاب كأس السائلين، كه نسخه آن موجود است، خود را «حسن بن نظر على كيخى» معرفى مى‌كند و ميرزاى قمى نيز در پايان كتاب‌ها و رسائل و يا احكامى كه صادر كرده است «ابوالقاسم بن حسن» امضا مى‌كند[٤].

سجع مُهر ميرزا نيز «عبده ابوالقاسم بن حسن» بوده است.

ميرزاى قمى در حدود سال‌هاى ١١٥٠ تا ١١٥٦ ق در جاپلق به دنيا آمد[٥].

با اين ترتيب ميرزا، اهل گيلان است، چنانكه موطن پدرى اوست و خود امضا

[١]. الروضة البهية فى الإجازة الشفيعية، چاپ سنگى.