ساعَةً قَطُّ ... فَوَ الَّذى‌ لا الهَ الَّا هُوَ انّى‌ لَعَلى‌ جادَّةِ الْحَقِّ وَ انَّهُمْ لَعَلى‌ مَزَلَّةِ الْباطِلِ» «١» ياران راز دار پيامبر صلى الله عليه و آله به خوبى مى‌دانند كه من، لحظه‌اى نسبت به خدا و پيامبرش ترديد نكرده‌ام ... به آن كسى كه جز او خدايى نيست سوگند! كه همانا من در راه حق و دشمنانم بر پرتگاه باطلند.
خبيب بن عدى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله و مبلّغان صدر اسلام است كه در يك مأموريت تبليغى، توسط كفّار قريش دستگير و به شهادت رسيد. پيش از شهادت، دو ركعت نماز خواند و گفت: خدايا! اگر اينان گمانِ ترس به من نمى‌بردند، بيش از اين نماز مى‌گذاردم.
كافران او را به دار آويختند، او بر سرِ دار گفت: خدايا تو مى‌دانى كه كسى اينجا نيست تا سلام مرا به پيامبرت برساند، تو خود، سلام مرا به او برسان! «٢» شهيد مطهّرى، در سال ١٣٥٧ و اوجگيرى انقلاب اسلامى، به پاريس رفت و با امام خمينى قدس سره ملاقات كرد، پس از بازگشت به ايران، از او پرسيدند: امام را چگونه يافتى؟ در پاسخ گفت:
«چهار تا «آمَنَ» ديدم: «آمَنَ بِهَدَفِهِ» ... «آمَنَ بِسَبيلِهِ» ... «آمَنَ بِقَوْمِهِ» ... و بالاتر از همه «آمَنَ بِرَبِّهِ» «٣» ٣/ ٣- اخلاص‌ خلوص نيّت و كار را فقط براى خدا انجام دادن، اصل خدشه‌ناپذير ديندارى است كه قرآن، پى در پى بر آن تأكيد ورزيده و در يازده آيه «اخلاص» را در كنار «دين» آورده و اعلام داشته است: