و ناملايمات و مشكلات طاقت‌فرسا را در درياى صبر و حلم خويش هضم نمودند و با دلگرمى و اتكاى به مبدأ پيام، رسالت مقدس خويش را به اتمام رساندند، چنان‌كه قرآن كريم در وصفشان فرمود:
«قَدْ نَعْلَمُ انَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذى‌ يَقُولُونَ فَانَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمينَ بآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلى‌ ما كُذِّبُوا وَ اوذُوا حَتَّى اتاهُمْ نَصْرُنا ...» «١» ما مى‌دانيم كه گفتار آنان تو را غمگين مى‌كند ولى (غم مخور و بدان كه) آنها تو را تكذيب نمى‌كنند بلكه ظالمان، آيات خدا را انكار مى‌كنند. پيش از تو نيز پيامبرانى تكذيب شدند ولى در برابر تكذيبها شكيبايى كردند و آزار ديدند تا اينكه يارى ما به آنها رسيد.
و نيز آن ر تبليغ در قرآن ١٢٠ ١٠/ ٣ - فروتنى و برخورد خوش ص : ١٢٠ ا لازمه پيامبرى- آن هم در سطح عالى و اولوالعزمى- دانسته، مى‌فرمايد:
«فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ اوُلُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ ...» «٢» پس صبر كن، همان‌گونه كه پيامبران اولوالعزم صبر كردند و براى (عذاب) آنان شتاب مكن.
همين‌طور صبر و استقامت، شرط لازم براى احراز مقام والاى امامت است، كه رهبرى همه‌جانبه دينى از جمله تبليغ پيام الهى را شامل مى‌شود:
«وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ ائِمَّةً يَهْدُونَ بِامْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا باياتِنا يُوقِنُونَ» «٣» و از آنان، امامانى قرار داديم كه به فرمان ما هدايت مى‌كردند، چون شكيبايى ورزيدند و به آيات ما يقين داشتند.
كمّيت و كيفيّت صبر و استقامت نيز در صحنه‌هاى گوناگون جنگ روانى و تبليغاتى يكسان و يكنواخت نيست و تا حدود زيادى بستگى به گستره و فشار هجوم تبليغى دشمن دارد به همين دليل مبلّغ بايد با هشيارى و تيزبينى، ترفندهاى فرهنگى دشمن را