تبليغ در قرآن - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٤٣
بخش اوّل پيام مبدأ پيام مبدأ پيام، اوّلين ركن تبليغ است و در موفقيت پيامرسانى نيز نقش اوّل و اساسى را برعهده دارد اين حقّ مسلّم مخاطب است كه بداند؛ منبع پيامش كيست؟ چرا اين پيام را صادر كرده است؟ در چه موقعيتى قرار دارد؟ راست مىگويد يا دروغ؟ بىنياز است يا نيازمند؟ هدفش مادى است يا معنوى؟ نسبت به مخاطب شناخت دارد يا ندارد؟ قصد خير دارد يا قصد سوء؟ سود شخصى خود را در نظر گرفته يا مصلحت عمومى را؟
پيامش از روى علم و آگاهى صادر شده يا نه؟ به وعدههايى كه مىدهد، عمل مىكند يا نه؟ و بسيارى از پرسشهاى ديگر كه نسبت به مبدأ پيام در ذهن شنوندگان پيام بهوجود مىآيد و پاسخ مناسب مىطلبد، بويژه اگر تبليغات، گسترده، همگانى، سازمان يافته، دائمى و معنوى باشد مانند تبليغات دينى. پس گام نخست در پيامرسانى دينى، معرفى مبدأ پيام است.
مبدأ پيام كيست؟
هرگاه سخن از دين و شريعت به ميان مىآيد، بلافاصله صاحب دين و شارع نيز در ذهن، تداعى مىشود. همچنين بافت معارف اصيل مذاهب گوناگون نشاندهنده آن است كه شارع و فرستنده آنها يكى است و او هم جز خدا نيست، پس مبدأ و منبع پيام دينى «الله» است و اين واژه گرچه مقدسترين، مشهورترين و محبوبترين واژه فرهنگ آفرينش و انسان است ولى درك و شناخت واقعى آن نيز، كارى محال است، همانگونه كه خود فرمود: