اصل اوّل: مرز ناپذيرى‌ با توجّه به دلايل متعدّدى كه در كلام اسلامى بر خاتميت دين مقدس اسلام اقامه شده و قرآن مجيد نيز حضرت محمّد صلى الله عليه و آله را خاتم‌الانبيا مى‌داند، «١» ترديدى باقى نمى‌ماند كه مجموعه پيامهاى اين دين كه در كتاب آسمانى آمده يا توسط پيامبر و جانشينان معصوم او ابلاغ مى‌شود، جاويد و جهانى است، چنان‌كه خداوند فرمود:
«وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْاسْلامِ ديناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِى‌الْاخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ» «٢» هر كس جز اسلام، آيينى برگزيند، هرگز از او پذيرفته نمى‌شود و چنين كسى در سراى باقى از زيانكاران است.
ازسوى ديگر عقل سليم گواهى‌مى‌دهد كه اعتقاد و آيينِ مدّعى جهان‌شمولى و فرازمانى، بايد از برجستگيها و ويژگيهايى برخوردار باشد تا آن‌را از ديگر مكاتب ممتاز سازد و شايسته چنين جايگاهى‌كند. حال‌ببينيم، اسلام براى احراز اين‌موقعيت از چه امتيازهايى برخورداراست.
دلايل فرا مرزى و فرا زمانى اسلام‌ ١- كمال و استغنا اسلام دينى كامل، تمام و غنى است و آنچه را بشر در راه تهذيب و تكامل و قرب الى‌اللّه نياز دارد، مطرح كرده و بهتر و بيشتر از آن قابل تصور نيست. در قرآن مجيد مى‌خوانيم: