بخش سوّم: ابزار و وسايل‌ سود جستن از ابزار و وسايل مناسب، سومين ركن پيامگزارى را پس از راهها و روشها تشكيل مى‌دهد و پيامگزار نمى‌تواند از آن غافل باشد. بلكه بدون ابزار، كار به سامان نمى‌رسد.
نكته‌اى كه پيش از هر بحث ديگرى در وادى ابزار و وسايل تبليغ دانستنش ضرورى است اينكه؛ دنياى سياست و تبليغات به شعار «هدف وسيله را توجيه مى‌كند» معتقد است و براساس چنين شعارى، هر كس براى رسيدن به اهداف سياسى و تبليغى خود از هر وسيله‌اى سود مى‌جويد گر چه دروغ و تهمت و غارت و كشتار باشد، مثلًا گوبلز- وزير تبليغات هيتلر- مى‌گفت: «در سلّولِ گاز مى‌توان در آن واحد، صدها نفر را مسموم كرد ولى با يك دروغ، كه بخوبى ساخته و پرداخته شده باشد، مى‌توان ذهن صد ميليون نفر را دچار مسمويت كرد! «١» چنين روشى براى دستيابى به اهداف نامشروع و باطل، بسى سودمند است، ولى در پيامگزارى الهى- كه هدفى جز حق ندارد- به كارگيرى وسيله نامشروع به هيچ وجه روا نيست و چنين كارى نقض غرض محسوب مى‌شود چرا كه توسّل به باطل، در واقع امضا و تثبيت آن است و اين، دعوت به باطل است نه دعوت به حق! و ابزار و مقدمات باطل، هرگز نتيجه حق به بار نمى‌آورد. «٢» مى‌توان گفت؛ استراتژى سودجويى از ابزار و وسايل را قرآن مجيد در اين آيه بيان كرده است: