در واژه «اخْرِجَتْ» كه از مصدر «اخراج» ساخته شده، اين مزيت نهفته است كه بر حدوث و شكل‌گيرى اشعار دارد. «١» يعنى تشكيل امّت اسلامى و ظهور و بروز آن با امر به معروف و نهى از منكر- كه جزئى از ايمان به خداست- توأم بوده و اين ويژگى در خميره اين امّت عجين شده و علت احراز مقام ارجمند «بهترين امّت» نيز همين خصيصه است.
و براى حفظ اين جايگاه والا بر امّت اسلامى تكليف مى‌كند كه حتماً بايد به‌طور جدّى و سازمان يافته و منسجم به امر حياتى تبليغات قيام كنند و همواره پيام‌آور نيكى، حامى خوبيها و دشمن زشتيها باشند؛ «وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ امَّةٌ يَدْعُونَ الَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» «٢» بايد از ميان شما جمعى دعوت به نيكى و امر به معروف و نهى از منكر كنند و اينان همان رستگارانند.
از قيد «لِلنَّاسِ» در آيه پيش و مقيد نبودن آيه دوم برمى‌آيد كه ميدان و گستره تبليغات نيز همه‌مردم، در سراسر جهان و در همه زمان است. چنانكه راه رستگارى امّت نيز همين است.