تبليغ در قرآن - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٣١
صراط مستقيم او را ترسيم مىكند، طراح برنامه سعادت بشر است و نهايت آرزوهاى فكرى او را برآورده مىسازد. آنگاه از تعليم بيان به انسان ياد مىكند و الهام دهنده آن است كه بيان انسان بايد در خدمت قرآن قرار گيرد تا هم خود، با فهم و درك قرآن، سعادت دنيا و آخرت خود را تضمين كند و هم با تبليغ و تشريح قرآن به ديگران، به رسالت بيان قيام كند و حرمت بيان را با حقگويى و سخن طيّب پاس دارد تا بيان، دوباره بهسوى خداوند، اوج گيرد، چنانكه فرمود:
«الَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ ...» «١» سخنان پاكيزه به سوى خدا، اوج مىگيرد.
بدون ترديد، تبليغات دينى، مصداق بارز «كلم طيّب» است كه در هر فضايى انجام پذيرد آنجا را عطرآگين مىكند، جان انسانها را بارور و آنان را با خدا و احكام او آشنا مىسازد، سپس آسمانها را در مىنوردد و به سوى خدا پرمىكشد.
اهداف تبليغات دينى تبليغات دينى در مكتب انبيا، به اصل بعثت و هدف آفرينش بستگى دارد. به اين بيان كه هدف آفرينش عالم، تكامل، معرفت، عبوديت و رسيدن انسان به قرب الهى است چنانكه فرمود:
«وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْانْسَ الَّا لِيَعْبُدُونِ» «٢» جنّ و انس را نيافريديم جز اينكه مرا بپرستند.
پيامبران نيز مبعوث گشتهاند تا كاروان عظيم بشرى را به شناخت و پرستش خدا راهنمايى كنند و ابعاد وجودى انسان را در بستر قرب الىالله تعليم دهند و تزكيه كنند و پرواضح است كه چنين كارى بايد به طور تدريجى انجام پذيرد و مبلّغ، مخاطبان خود را