تبليغ در قرآن - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١١٩
كسانى كه رسالتهاى خدا را تبليغ مىكنند و از او مىترسند و از احدى جز خدا نمىترسند و همين بس كه خدا حسابگر است.
علّامه طباطبايى قدس سره در تفسير اين آيه مىنويسد:
گر چه محتواى آيه، نفى ترس و خشيت در تبليغ است ولى پيامبران الهى در هيچ يك از كردار و گفتارشان، از كسى واهمهاى نداشتند زيرا همه كارهاى آنان همانند گفتارشان، از باب تبليغ بود و نترسيدن در تبليغ، شامل همه كارهاى آنان مىشود. «١» معادله ديگرى را نيز مىتوان از آيه به دست آورد به اين شكل كه: هر كسى از خدا بترسد، از ديگران نمىترسد و هر كس از غير خدا بترسد، خوف و خشيت الهى ندارد، در روايت حضرت صادق عليه السلام مىخوانيم:
«مَنْ خافَ اللَّهَ اخافَ اللَّهُ مِنْهُ كُلَّ شَىْءٍ وَ مَنْ لَمْ يَخَفِ اللَّهَ اخافَهُ اللَّهُ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ» «٢» هر كس از خدا بترسد، خداوند، همه چيز را مرعوب او مىكند و هر كس از خدا نترسد، خدا او را از همهچيز مىترساند.
امير مؤمنان عليه السلام طى نامهاى به محمد بن ابىبكر مىنويسد:
«اوصيكَ بِسَبْعٍ هُنَّ جَوامِعُ الْاسْلامِ؛ تَخْشَىَ اللَّهَ عَزَّوَ جَلَّ وَ لا تَخْشَى النَّاسَ فِى اللَّهِ ... وَ لا تَخَفْ فِى اللَّهِ لَوْمَةَ لائِمٍ» «٣» تو را به هفت چيز سفارش مىكنم كه آنها چكيده اسلامند؛ از خداى بزرگ بترسى و در راه خدا از مردم نترسى ... در راه خدا از سرزنش هيچ سرزنشگرى نهراسى.
امام خمينى قدس سره نيز ترس در راه مقاصد اسلامى را نشانه بىدينى دانسته، مىفرمايد: