تبليغ در قرآن - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٧٣
براستى دانشمندان، وارثان پيامبرانند.
عالمان ربّانى، معارف بلند دينى و ايمان و اعتقاد خويش را از پيامبر و امامان معصوم عليهم السلام به ارث مىبرند و بسان مشعلهاى فروزان فرا راه امّت اسلامى قرار مىگيرند و همانگونه كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله با اذن خدا مردم را از تاريكيها بهسوى نور مىبرد:
«كِتابٌ انْزَلْناهُ الَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ الَى النُّورِ بِاذْنِ رَبِّهِمْ ...»» مبلّغان راستين نيز با ابلاغ پيام الهى، مردم را از وادى جهل و تاريكى بهسوى نور ولايت و معارف اهل بيت عليهم السلام رهنمون مىكنند و حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
پاداش چنين كارى تاجى از نور است كه در روز قيامت بر سر اوست و چشمان اهل محشر را خيره مىسازد و منادى ندا مىكند: اى بندگان خدا! اين دانشمند، يكى از شاگردان آل محمّد صلى الله عليه و آله است؛ هر كس در دنيا به دست او از حيرت نادانى نجات يافته، به نور او تمسّك جويد تا وى را از تاريكى اين عرصه به سوى بهشت ببرد. «٢» آنان رفيقان پيامبر در بهشت خواهند بود. دعاى خير رسول اكرم صلى الله عليه و آله نيز همواره بدرقه راه آنان است.
يك روز آن حضرت سه بار فرمود:
«اللَّهُمَّ ارْحَمْ خُلَفائى» خدايا! جانشينان مرا رحمت كن! پرسيدند: اى فرستاده خدا! جانشينان شما چه كسانى هستند؟ پاسخ داد:
«آنان كسانى هستند كه پس از من خواهند آمد و سخن و سيره مرا بازگو كرده، تحويل مردم خواهند داد.» «٣» يارى خداوند نيز شامل حال پيامبران و پيروان آنان است: