«مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ اطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَما ارْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفيظاً» «١» كسى كه از پيامبر اطاعت كند، از خدا اطاعت كرده و هر كس سرباز زند، تو را نگهبان آنان نفرستاديم.
چنين جايگاهى مختصّ مبلّغان معصوم و بلاواسطه است كه پيام الهى را از راه وحى دريافت مى‌كنند و اهميّت اين جايگاه نيز از زواياى متعددى قابل بررسى است كه برخى را به اختصار بيان مى‌كنيم.
الف- ارتباط ملك و ملكوت‌ بدون ترديد انسانهاى عادى- گرچه از نبوغ و دانش فراوان هم برخوردار باشند- شايستگى دريافت وحى و ارتباط مستقيم با عالم ملكوت را ندارند و اين موهبت عظيم به سبب وجود مبلّغان معصوم نصيب بشريت شده است و انسان از اين رهگذر به درياى بى‌پايان معارف الهى راه يافته و با شناخت عالم معنا براى سعادت واقعى خويش از آنجا الهام گرفته و زندگى مادّى و معنوى خود را بدان سو جهت داده است.
ب- هويت‌يابى ملّتها ميزان ارزش افراد و جامعه‌ها به اعتقاد و آرمان آنان، بستگى دارد. به تعبير امام على عليه السلام:
«قيمَةُ كُلِّ امْرِءٍ ما يُحْسِنُهُ» «٢» ارزش هر شخصى به چيزى است كه آن را نيكو مى‌شمارد.
در جامعه اسلامى، اين اعتقاد و آرمان، از مبدأ پيام- اللّه- توسّط مبلّغان اصيل به مردم ابلاغ و القا مى‌شود، پس شكل‌گيرى، موجوديت و دوام جامعه اسلامى نتيجه تلاش و نقش ارزنده مبلّغان الهى است، به تعبير حجةالاسلام غزالى: