ارزشى بسيار والا برخوردار است و همين ارزشى بودن، ضرورت آن را ايجاب مى‌كند.
قرآن مجيد به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«فَانْ اعْرَضُوا فَما ارْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفيظاً انْ عَلَيْكَ الَّا الْبَلاغُ ...» «١» اگر [از تو] روى گردانند (غمگين مباش)، ما تو را حافظ [و مأمور اجبار] آنان نفرستاده‌ايم وظيفه تو تنها ابلاغ (رسالت) است.
٤- جاويد و جهانى بودن اسلام‌ پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، خاتم‌الانبياست؛ گرچه وحى آسمانى با ارتحال آن بزرگوار پايان يافته است امّا آيين او بايد هدايتگر انسان تا روز قيامت باشد.
از سوى ديگر رساندن پيام جهانى اسلام به گوش همه مردم در همه زمانها، تنها بر عهده پيامبر و امامان دوازده‌گانه نيست، بلكه همّت و همكارى همه مسلمانان دلسوز و فداكار را مى‌طلبد تا در طول تاريخ دست به دست هم دهند و پيام الهى را به جهانيان برسانند. پيامبر اكرم، خود نخستين مبلّغ اسلامى بود، آن حضرت علاوه بر تبليغ همه جانبه احكام و معارف اسلام، در امُ‌الْقُرا و حومه آن به دعوتگرى پرداخت و مبلّغان دلسوزى- چون امام على عليه السلام، مُصْعَب بن عُمَيْر، مَعاذ بن جَبَل، اصحاب بئرمعونه و ...- را به شهرهاى اطراف فرستاد تا شعاع پرفروغ اسلام را به آنجا نيز برسانند. «٢» نتيجه اين دعوتگرى‌ها آن شد كه سال نهم هجرى «عام‌الوفود» يا «سال هيئتها» نام گرفت و تقريباً همه عرب و شبه جزيره عربستان به اسلام گرويدند. «٣» و در سالهاى ششم و هفتم هجرى نمايندگان خويش را به سوى سران كشورهاى جهان فرستاد و آنان را به پذيرش آيين آسمانى خويش دعوت كرد. «٤» چنين روشى پس از آن حضرت نيز بايد ادامه يابد و همه مسلمانان وظيفه دارند كه در