تبليغ در قرآن - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٩
«تبليغات- كه همان شناساندن خوبيها و تشويق به انجام آن و ترسيم بديها و نشان دادن راه گريز و منع از آن است- از اصول بسيار مهم اسلام عزيز است.» «١» مقام معظم رهبرى نيز مىفرمايد:
«آنچه ما بدان اعتقاد داريم، معناى واقعى تبليغ است. يعنى رساندن حقايق و واقعيتها بهگوش مردم جهان ... و در حقيقت آنچه كه ما به آن تبليغات مىگوييم ادامه كار انبياست.» «٢» نويسندگان و انديشمندان اسلامى، تعاريف گوناگون ديگرى پيرامون تبليغ ارائه كردهاند و يكى از آنها با آوردن ٢٣ تعريف و مقايسه آنها با يكديگر مىنويسد:
«از تلفيق اين معدّلها مىتوان به چنين تعريفى به عنوان جمعبندى تعريف تبليغ در متون اسلامشناسى دست يافت:
تبليغ شاخهاى از ارتباطات است كه از طريق ابلاغ و رساندن دين اسلام به كمك هر وسيله ممكن و مشروع، مىخواهد مردم را بهسوى اسلام متمايل سازد.» «٣» تبليغ به اين مفهوم تقريباً هممعنى با اصطلاح ارشاد indoctrination مىباشد.
٣- واژههاى معادل اّلف- دعوت: اين واژه با مشتقاتش، فراوان در قرآن آمده و در موارد متعددى بهمعناى دعوت مردم بهسوى خدا، اسلام و ايمان و پيامبران است و مىتوان گفت نزديكترين واژه به تبليغ است تا حدى كه گفتهاند:
«بررسىها نشان مىدهد كه اين دو واژه، اصطلاحاً مترادف هستند ... هر چند واژه «تبليغ» بيشتر در زبان فارسى و واژه «دعوت» در زبان عربى كاربرد دارد.» «٤» دعوت اگر «بِاذْنِ الله» باشد مساوى با رسالت است «٥» و در قرآن مجيد با تركيبهاى