جملگى مكّى‌اند- حكم پرداخت زكات آمده است ولى حكم دريافت آن در آيه ١٠٣ سوره توبه- كه مدنى است- نازل شد:
«خُذْ مِنْ امْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكّيهِمْ بِها ...» از ثروتهايشان صدقه (زكات) بگير تا بدان وسيله آنها را پاك كنى و پرورش دهى.
ب- انتخاب پيامگير ترديدى نيست كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از ابتدا به عنوان پيامبر همه انسانها تا قيامت مبعوث شد و خداوند به او فرمود:
«قُلْ يا ايُّهَا النَّاسُ انّى‌ رَسُولُ اللَّهِ الَيْكُمْ جَميعاً» «١» بگو: اى مردم! من پيامبر خدا به سوى همه شما هستم.
ولى دعوت آن حضرت طى سه مرحله انجام گرفت؛ نخست فرمان يافت كه خاندان خويش را به سوى خدا دعوت كند:
«وَ انْذِرْ عَشيرَتَكَ الْاقْربينَ» «٢» خويشان نزيك خود را انذار كن.
سپس دايره دعوت را بازتر كرد و فرمود:
«وَ كَذلِكَ اوْحَيْنا الَيْكَ قُرآناً عَرَبِيّاً لِتُنْذِرَ امَّ الْقُرى‌ وَ مَنْ حَوْلَها ...» «٣» و اين‌گونه قرآنى عربى را بر تو وحى مى‌كرديم تا امّ‌القرا (مكه) و اطرافش را انذار كنى.
آن‌گاه رسول اكرم صلى الله عليه و آله به گسترش دعوت در سراسر دنيا پرداخت و همه انسانها را به آيين خويش فرا خواند.