خداوند، ميان آنان در آنچه اختلاف داشتند، داورى مى‌كند، همانا خداوند، فرد دروغگو و بسيار كفران كننده را هدايت نمى‌كند.
ب- مبارزه مثبت‌ سراسر قرآن كريم از انديشيدن، يقين، عبرت‌گيرى، برهان، خردمندى، تدبّر، حكمت، علم، تجربه، نظاره و ... موج مى‌زند و از دوست و دشمن خواسته كه در هر پديده‌اى انديشه كنند و حقيقت را دريابند و از توهّم، خيال، گمان، بدانديشى و بى‌منطقى بشدّت بپرهيزند. به جرأت مى‌توان گفت هيچ كتابى مانند قرآن، انسانها را به تفكر و خردگرايى دعوت نكرده و هيچ كتابى نيز مانند آن با عقل هماهنگى ندارد.
نتيجه اينكه قرآن با زبان حال و مقال به مبارزه‌اى بى‌امان عليه انديشه و اعمال سست و خرافى قيام كرده و راه را بر هر تفكّر انحرافى و گزاف بسته است و حتّى خرافه‌پرستان را نيز به تفكّر صحيح فرا خوانده است. چنان كه گفتار حضرت ابراهيم عليه السلام را با بت‌پرستان خرافى چنين نقل مى‌كند:
«قالَ افَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَ لا يَضُرُّكُمْ افٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ افَلا تَعْقِلُونَ» «١» (ابراهيم به بت‌پرستان) گفت: آيا غير از خدا چيزى را مى‌پرستيد كه هيچ سود و زيانى براى شما ندارد؟ اف بر شما و آنچه جز خدا مى‌پرستيد! آيا انديشه نمى‌كنيد؟
راه و رسم معصومين عليهم السلام‌ آنچه از قرآن ياد كرديم، برنامه پيام‌آوران معصوم نيز هست و آنان هيچ‌گونه نرمشى در برابر خرافه‌پرستى از خود نشان ندادند و با قاطعيت با آن مبارزه كردند؛ حضرت موسى عليه السلام پس از بازگشت از ميقات با خدا مشاهده كرد كه سامرىِ جادوگر، با ساختن يك گوساله سحرانگيز، مردم را به پرستش آن واداشته است، آن‌