صحيح دينى را از سلف صالح فرا گيرند و آنها را با ذهن نقّاد خويش پرورش داده به آيندگان ابلاغ نمايند. اين روش صحيح و اصولى، بايد فرا راه همه مبلّغان، معلمان و ناقلان پيام الهى قرار داشته باشد و هيچ كس مجاز نيست از آن سر برتابد و جز اين راه را بپويد.
غش و خيانت ممنوع:
ضرورت نصح و امانت، ممنوعيت غشّ و خيانت را نيز در پى دارد و مبلّغ هرگز مجاز نيست نظرات شخصى خود را با پيام الهى مخلوط كند و يا آن را به سليقه خود كم و زياد نمايد، چنين كارى خيانت به پيام محسوب مى‌شود و مبلّغ با ارتكاب آن خائن خواهد بود. همانطور كه ناخالصى نسبت به مردم و غشّ در تبليغ كارى نكوهيده و خلاف عقل و شرع است. قرآن مجيد درباره ممنوعيت خيانت مى‌فرمايد:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَ تَخُونُوا اماناتِكُمْ وَ انْتُمْ تَعْلَمُونَ» «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! به خدا و پيامبر خيانت نكنيد و در امانات خود نيز خيانت روا مداريد، در حالى‌كه خود مى‌دانيد.
امام كاظم عليه السلام طى نامه‌اى كه از زندان براى على بن سويد فرستاده در تبيين اين آيه مى‌نويسد:
هرگز معالم دينى‌ات را از غير شيعيان ما دريافت نكن زيرا اگر از اين طريقه تجاوز كنى، دينت را از خائنين فراگرفته‌اى كه به خدا و پيامبرش خيانت ورزيدند و به امانات خويش نيز خيانت كردند؛ كتاب خداى بزرگ نزد آنان به امانت سپرده شد ولى آن را تحريف و تبديل كردند. پس لعنت خدا و پيامبرش و فرشتگانش و لعنت پدران بزرگوار و نيك من و لعنت من و شيعيانم تا قيامت بر آنها باد. «٢» همين‌طور قرآن كريم نسبت به تحريفگران و خائنان به پيام الهى چنين هشدار مى‌دهد:
«فَوَيْلٌ لِلَّذينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِايْديهِمْ ثُمَّ يَقُولوُنَ هذا مِنْ عِنْدِاللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَناً